Loading...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΠοίηση

Δημήτρης Γαβαλάς: Δυο ποιήματα

ΛΑΧΤΑΡΑ

 

Κήποι στη λάμψη πρωινού

περιβόλια κατακόρυφα

κορυφές αντικρίζετε

θάλασσες όλου του Κόσμου

ιερά νησιά.

 

Κρατάτε μέσα σας

την αγαπημένη

φωτός και γαλήνης

γεμίζει την ψυχή μου

γι’ αυτό σας ποθώ με πάθος.

 

Κουράστηκα εδώ κάτω

να παλεύω και να υπομένω

πληγές με παραμορφώνουν

θέλω να κοιμηθώ

να ξυπνήσω κοντά σας.

 

Βαρέθηκα βαρύτητα της λάσπης

επιθυμώ να πετάξω

να πλανηθώ πεταλούδα

πριν χάσω για πάντα

πριν ξεχάσω τον εαυτό μου.

 

 

ΙΣΘΜΟΣ

 

Δροσέρεψε πια τώρα

βγαίνεις τις νύχτες

σεργιανάς στους ισθμούς

ολόγυμνη.

 

Τα μαλλιά Σου ιριδίζουνε

ρόδινοι κρατήρες στήθους

χύνουνε λάβα καυτή

στρογγυλοί μηροί φωσφορίζουνε.

 

Λεπτά φύλλα χρυσού

κρεμάς στον ουρανό

φεγγάρια

φωτίζουν τα όνειρά μου.

 

Ποτίζεις μυστική βροχή

τα θεμέλιά μου

ανθίζουν

τα σιδερένια τους λουλούδια.

 

Κατάκοπη στα κρυφά Σου κρεβάτια

επιδίδεσαι στο ευγενικό άθλημα

της φαντασίας.

Ολομόναχη.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.