Loading...
ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣΠρώτη Ύλη

Παυλίνα Παμπούδη (Από το ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΡΑΦΟ)

ΤΟ ΓΡΑΜΜΕΝΟ 2

 

Η πόρτα αγκιστρώνει άγρια τον ίσκιο μου απ’ τα πόδια

Μακραίνω, ανισορροπώ, αρπάζομαι απ’ τα’ οτιδήποτε ορατό

Πού είμαι;

Στο τζάμι καθρεφτίζεται στιγμιαία αντανάκλαση το τώρα

Απότομα

Κλείνει για πάντα το παράθυρο

 

Μελάνι σβήνει το άσπρο χέρι μου με τα γραμμένα

Υπήρξε βούληση ελεύθερη ποτέ;

 

Δεν ωφελεί

Έτσι κι αλλιώς, άλλος, αλλιώς θα διηγηθώ την ιστορία

 

Βγαίνω

Αφήνω διάπλατα την πόρτα ανοιχτή –

 

ΤΟ ΓΡΑΜΜΕΝΟ 6

 

Ό,τι κι αν έμαθα είναι προς θάνατον

Το πίκρανα, με αποκληρώνει

 

Λύπη βαθαίνει το αίτιο

Όπου υπάρχω αναίτια, όπως Θεός-

Ακούω

Πουλί με νεύμα αδιόρατο χαράζει τα χαράματα

Μια αμυχή

Στη νήπια, πανάρχαια ψυχή μου –

 

 

(Από το ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΡΑΦΟ, Πατάκης, 2021)
Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.