ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ

Συνομιλώντας με τη Μαρία

Βυθίζομαι

Σε μια θάλασσα από λέξεις.

Με μουσκεύουν ως τα βάθη μου.

Το βρεγμένο χώμα απορροφά κάθε αδιέξοδο.

Σπάω το χρόνο

Σε χιλιάδες γυαλιστερά κομμάτια.

Τώρα είμαι

Τώρα δεν είμαι

Τώρα σκοτάδι

Τώρα φως.

Μόνο γιατί αγαπήθηκε

με καταδέχεται στους στίχους της.

Συνομιλώντας με τη Μαρία

Ο χρόνος στέκει ηττημένος.