Στο πόνημά του αυτό, ο γνωστός πανεπιστημιακός εξετάζει την περίπτωση της (πολυσχιδούς και πολυτάλαντης) συγγραφέως Παυλίνας Παμπούδη, η οποία εμφανίστηκε στα γράμματα ως εξέχον μέλος της «Γενιάς του ’70» και συνεχίζει μέχρι σήμερα να παράγει έργο ποιητικό, πεζογραφικό, μεταφραστικό, εικαστικό. Από αυτό το ευρύ corpus, η μελέτη του Πούχνερ εστιάζει ως επί το πλείστον στο ποιητικό έργο της Παμπούδη.

Στο κύριο μέρος του βιβλίου (κι αφού έχουν προηγηθεί εισαγωγικά κείμενα, εργοβιογραφικά στοιχεία κ.ο.κ.) αναλύονται εξονυχιστικά οι 14 αυτόνομες ποιητικές συλλογές που έχει εκδώσει ως σήμερα η Π. Παμπούδη, αρχής γενομένης από το Σχεδόν χωρίς προοπτική δυστυχήματος του 1971 και φτάνοντας έως το Σημειώσεις για το άγραφο, που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό. Ακολουθούν δύο ενότητες («Η επιστήμη», «Η μύηση»), όπου εξετάζονται συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του γραπτού λόγου και του όλου σύμπαντος της Παμπούδη. Το βιβλίο κλείνει «Με μια προσθήκη για το χιούμορ» – χιούμορ το οποίο ως γνωστόν είναι χαρακτηριστικό και εκ των ων ουκ άνευ στοιχείο του γραπτού (και προφορικού) λόγου της Παμπούδη, που απαντά στο σύνολο του συγγραφικού έργου της: και το απευθυνόμενο σε μεγάλους αλλά και το απευθυνόμενο σε «σημερινά, χθεσινά, αυριανά και παντοτινά παιδιά…»).

Η Παυλίνα Παμπούδη είναι συγγραφέας και εικονογράφος. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην ΑΣΚΤ και στο κολέγιο Byam Shaw School of Art του Λονδίνου. Έχει εκδώσει μέχρι στιγμής 17 ποιητικές συλλογές (συμπεριλαμβανομένων 3 ανθολογιών), 5 βιβλία πεζογραφίας, περισσότερα από 40 βιβλία δήθεν για παιδιά και 31 μεταφράσεις λογοτεχνικών έργων. Επίσης, έχει κάνει τρεις ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής, έχει γράψει αρκετά σενάρια για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και πολλά τραγούδια. Είναι ιδρυτικό μέλος της Εταιρίας Συγγραφέων και έχει την αρχισυνταξία του ηλεκτρονικού περιοδικού λόγου και τέχνης Περί ου (www.periou.gr).

Ο Βάλτερ Πούχνερ γεννήθηκε και σπούδασε στη Βιέννη, αλλά τα περισσότερα χρόνια της ζωής του τα έχει ζήσει στην Ελλάδα. Είναι επίτιμος και ομότιμος καθηγητής Θεατρολογίας του ΕΚΠΑ Αθηνών (συνιδρυτής του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών) και παρασημοφορημένο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Αυστρίας. Επίσης, έχει διδάξει πολλά χρόνια στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, καθώς και σε ευρωπαϊκά και αμερικάνικα πανεπιστήμια. Έγραψε πάνω από 100 βιβλία στα ελληνικά και δημοσίευσε περί τα 500 μελετήματα και περισσότερες από 1000 βιβλιοκρισίες, για θέματα της ιστορίας του ελληνικού και του βαλκανικού θεάτρου, καθώς και περί ελληνικής και συγκριτικής λαογραφίας, περί βυζαντινών και νεοελληνικών σπουδών και περί της θεωρίας του θεάτρου και του δράματος.