Τριγύριζα στο σουπερμάρκετ σταματώντας κάθε τόσο και προσθέτοντας ένα εμπόρευμα
στο καλάθι της νοικοκυράς. Στο καλάθι μου δηλαδή. Γιατί κεραυνοβολήθηκα όταν στον
διάδρομο με τα απορρυπαντικά εκείνος ο ψηλός άντρας αφού για λίγο διαπραγματεύτηκε
τι να κάνουν με το μικρό του γιο στράφηκε προς το μέρος μου χαμογελώντας με ελπίδα
όταν κατέφθασα, αναζητώντας σακούλες για τους κάδους. «Ας ρωτήσουμε μια νοικοκυρά».
Τον κοίταξα θορυβημένη. «Ποια μάρκα να πάρω , πείτε μου, να καθαρίζει το λίπος από τα
τηγάνια». Γυρίζαμε διαφημιστικό σποτ;; « Πάρτε ένα στην τύχη, όλα ίδια είναι», μάσησα
γρήγορα την απάντησή μου, λυγίζοντας κάτω από το βάρος του τίτλου μου.
25-2-2026
Αρχοντούλα Διαβάτη