Στη γης υπάρχουν λογιών λογιών χόρτα
άλλα πικρά κι άλλα με γεύση έντονα πικάντικη [ ].
Ανάμεσα τους σέρνονται ερπετά, όμορφα και τρομακτικά
( τρομακτικά όμορφα ) σαΐτες, οχιές , παιχνιδιάρες σαύρες
που αυτορυθμίζονται ως προς το χρώμα και ξέρουν πώς
να αυτομολούν πίσω από τους ξεβλαστωμένους σιναπόσπορους
αλλά και ανέμελα πεταλουδάκια που μαζί τους έμαθα να χορεύω
στις μύτες πάνω από τα πέταλα μιας μαργαρίτας με την επωνυμία
[ μ΄αγαπά δεν με αγαπά ].
Βαθιά στο χώμα συνοψίζεται το νερό.
Έζησαν εκεί προτού λεηλατηθούν ψάρια μεγάλου μεγέθους ,
ασημένια με αφηρημένο κόκκινο στα λέπια άλλα με φτερά
μα κι ασπόνδυλα όπως οι άχρωμες μέδουσες ,
ευλύγιστες κι αχαρτογράφητες χωρίς ίχνος οδού στην επιφάνεια τους
που ποτέ δεν κρυώνουν σε αυτήν την έρημη θάλασσα με τον παγωμένο ορίζοντα που φαντάστηκες πως υπάρχει….. κάτω από τα πολλά στρώματα εδάφους.
Έλενα Κουρή
