Επάγγελμα: οικιακά
Ράβω με λέξεις το κενό που μας χωρίζει.
Χαρτάκια με τα ονόματα μας κρύβω στων ρούχων τις ραφές
Με ξόρκι και με γήτεμα η απόσταση να σβήσει.
Με άσπρη κλωστή τρυπώνω τα όνειρα σου
Και με βελόνι αιχμηρό κεντώ
Αυτούς που ανάμεσα μας μπήκαν.
Τρίβω με σύρμα τ´ απομεινάρια της τροφής,
Καθώς το όνομα της άλλης μελετάω
Μέχρι που το τηγάνι να λάμψει πεντακάθαρο.
Κάθαρση
Σε μια λεκάνη κρύο νερό
βάλτε το ρούχο που φορούσατε
όταν σας πλήγωσαν.
Μαλάξτε το, τρίψτε το, χτυπήστε το
μέχρι να φύγει ο χρόνος από πάνω του.
Επαναλάβετε όσες φορές κι αν χρειαστεί
μέχρι να γίνει το νερό διάφανο.
Απλώστε το στον ήλιο να στεγνώσει.
Κατόπιν με σίδερο καυτό
Σβήστε από πάνω του
τις τελευταίες αναμνήσεις.
Τώρα πια καθαρό και ατσαλάκωτο
Ξεχάστε το βαθιά σ´ ενα συρτάρι.
