You are currently viewing Σόνια Ζαχαράτου: Το θείο βρέφος

Σόνια Ζαχαράτου: Το θείο βρέφος

Ξεγλιστρώ από το αμνιακό υγρό της μάνας μου.

Πρόσωπο μελανιασμένο, μάτια κλειστά, κοιλιά πρησμένη,

μύξες, σάλια και δάκρυα,

δάχτυλα γεροντικά, νύχια γωνιώδη,

δέρμα διάστικτο από πυρές, δέρμα πανάρχαιο.

Μπαίνω και βγαίνω από τη μήτρα, μπαίνω και βγαίνω, μπαίνω και βγαίνω,

δεν θέλω, όχι, δεν θέλω,

πεισμώνω κι αντιστέκομαι στη μανιασμένη ορμή της,

πετρώνω στη βίαιη αποπομπή μου,

αγκιστρώνομαι με χέρια και πόδια στα μαλακά τοιχία της,

τα ξεσκίζω διεκδικώντας τα καθώς αυτά με αποδιώχνουν,

καθώς με εξορίζουν,

ώσπου εκείνη κερδίζει κι εγώ ουρλιάζω.

ΤΩΡΑ!

ΕΤΣΙ!

ΤΩΡΑ!

Κι έτσι,

καταπίνοντας υγρά και οργή, ανοίγω το ένα μάτι·

στο φως·

στους εκτυφλωτικούς κεραυνούς·

στις υποχθόνιες διαμεσολαβήσεις του Πλούτωνα·

στο χάος·

στον χρόνο·

στον κόσμο.

 

 

Ξημερώνει.

Το καλοκαίρι στο φόρτε του.

 

 

Ισορροπώ, με το ένα μάτι ανοιχτό, στην άκρη της αβύσσου.

Το άλλο το κρατώ κλειστό για να παρακολουθώ, μέσα από τη μεμβράνη του,

σπηλαιώδη στόματα,

βλέμματα αποσβολωμένα,

βλέμματα παμφάγα,

κύτταρα μεταβολισμένα,

κύτταρα αυτοκτόνα,

νεκρές αρτηρίες,

ταριχευμένα χαμόγελα,

πομφόλυγες ευτυχίας,

που εξεμούν – εκκενούνται πάνω στην αγίνωτη σάρκα μου.

 

Με περιεργάζονται.

Στην ημιδιάφανη ράχη μου, το χνούδι διαγράφει σχήμα κεραυνού, σημάδι της τύχης.

Εκστασιάζονται στη θέα του, υποκλίνονται στο θαύμα μου.

Ότι κοιμάμαι νομίζουν στην αγκαλιά των αγγέλων.

Εμένα, στα μνήματα η φωλιά μου.

Εκεί κουρνιάζω και ακονίζω τη μελλοντική κραυγή μου.

 

Τα όνειρά μου είναι τα όνειρα της μάνας μου.

Είμαι βρέφος ακόμη και δεν έχω δικά μου.

Δικιά μου, μόνον η ταραχή.

Ο φόβος για τούτο το καινούργιο.

 

Φοβάμαι.

Φοβάμαι και κρυώνω.

Φοβάμαι, κρυώνω, τρέμω, κλαίω, ωρύομαι, μισώ, καταριέμαι, κατουριέμαι, λερώνομαι.

Απαιτώ.

Απειλώ με γροθιές και κλωτσιές,

η έκτασή μου τυλίγει το άπειρο.

Κηρύσσω πολέμους ανηλεείς στους αιώνες των αιώνων.

 

 

(Από την συλλογή «Παιχνίδι με τον σπάγκο» εκδ. Κουκούτσι)

 

 

 

Βιογραφικό και εργογραφία Σόνιας Ζαχαράτου

 

 

Η Σόνια Ζαχαράτου γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας.
 
ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ
  • «Πανσέληνος παρά κάτι», ποιητικά πεζογραφήματα, εκδ. Αστάρτη, 1998
  • «Τρεις νύχτες του Αυγούστου (και μία ημέρα)», νουβέλα, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, 2009
  • «Ρόδινη Στάχτη –Μαρία Θηρεσία Καρλότα», ιστορικό αφήγημα, εκδ. Εξάντας, 2011
  • «Ο εχθρός μου», θεατρικό, εκδ. Μπαρτζουλιάνος, 2012
  • «Τα νερά στα μάτια σου», ιστορικό αφήγημα, εκδ. Τόπος, 2012
  • «Madre Dolorosa –Ο Έρωτας», ποίηση, εκδ. Μελάνι, 2013
  • «Το Γκολ», θεατρικό, εκδ. Μπαρτζουλιάνος, 2015
  • «Οι Απέναντι –Είκοσι τρεις συνεντεύξεις και μία συζήτηση», εκδ. Πολύτροπον, 2016
  • «Παιχνίδι με τον σπάγκο», ποίηση, εκδ. Κουκούτσι, 2018
  • «Μαρία Θηρεσία Καρλότα, Ρόδινη Στάχτη», τροποποιημένη επανέκδοση, εκδ. Κύφαντα, 2020
  • «Συναντήσεις με ανθρώπους του καιρού μας», εκδ. Μπαρτζουλιάνος, 2021
  • «Σκέπασέ με μονάχα», διηγήματα, εκδ. Συρτάρι, 2022
  • «Το χάος είπε», ποίηση, εκδ. Συρτάρι, 2024
  • «Paysages inexistants», υπό έκδοση στην Γαλλία, σε μετάφραση του Michel Volkovitch, εκδ. Le miel des anges, 2026
  • Συμμετοχή σε πολλές ανθολογίες ποίησης και διηγήματος, καθώς και σε λογοτεχνικά περιοδικά (Δίοδος, (δε)κατα, Poetix, Οδός Πανός, Μανδραγόρας, Εμβόλιμον, Καρυοθραύστις, Λογοτεχνικό Δελτίο, Θευθ, Culture Book

 

 

Αφήστε μια απάντηση

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.