Συνέχεια,

σωματοποιείς τις αιωρήσεις

των μικροσκοπικών εξωτικών πτηνών

που μόλις αποφυλακίστηκαν.

Άστεγα κι αυτοδίδακτα,

άφοβα, οψιμαθή,

αναζητούν κατάλυμα.

Άγνοια κινδύνου,

θράσος αμαθείας,

να προκαλούν ιέρακες και γύπες,

να γεύονται καρπούς δηλητηριώδεις,

μήλα, πυράκανθους,

λωτούς, εύχυμους

κι απαγορευμένους.

Και πριν το τέλος του καλοκαιριού,

ριγώντας με τ’ αμάθητα φτερά τους,

όλο πληρότητα και προσμονή,

να σχεδιάζουν την αποδημία τους,

πάνω από παραδείσια τοπία

και πολιτείες παραμυθιών

που βομβαρδίζονται.