Όχι, δεν θα εκθέσω τις ρίζες μου
σαν τα απερίσκεπτα μπαομπάμπ
μ΄ αναστατώνει αυτή η ανάστροφη αίσθηση.
Στη σιωπή του σκότους θροϊζει η ευλογία,
εκεί νανουρίζεται το αφανέρωτο νάμα,
η προγονική σιγανή ροή
ειλημμένη ερήμην μας.
Στα ομόρριζα ερεθίσματα
αποκρίνεται η θερμοκρασία των γενεών.
Γιατί αν κρυώσει η πηγή,
πώς θα αναπτυχθεί το επιφώνημα με κρυωμένους βολβούς;
Θέλει θαλπωρή το σύστημα ανίχνευσης του ριζικού μας
αποζητά θέρμη το άγρυπνο όνειρο
μην παραιτηθεί ο αγωγός ιστός της αγάπης,
μη σπάσει το νήμα της ελπίδας.
Αιώνων φωνές συσσωρευμένες
φυλάγουν την αλήθεια
σπόροι για τους νέους βλαστούς.
Τα παρασιτικά ζιζάνια μόνο φοβάμαι.
