Οι μουλινέδες πάλιωσαν Κατά το «μού σπάσανε τον μπαγλαμά» Αποχρωματίστηκαν τα νήματα Έχασαν λάμψη και ελαστικότητα Απ’ τα χρόνια της γιαγιάς και του παππού Τι περίμενες; Σιγά μην κεντήσω με…

Άκουσον άκουσον! Παρηγορώ εγώ Για την απώλεια! Εγώ που απ’ τα γεννοφάσκια μου Φοβόμουν μη σε χάσω Καθώς χρόνια μας χώριζαν σαράντα Χρόνια πολλά, ώστε να σ’ έχω πάντα Και…

Ήλιος   Τα χέρια του δεν μύριζαν απόσταση Ήταν δουλεμένα και ζεστά - σαν του πατέρα Έγραφε πολύ Κι όταν δεν έγραφε όλο και κάτι θα μαστόρευε Δεν τον είδα…

Στο τραπέζι έμεινε μόνο ένα ποτήρι Να στάζει χρόνο Το δικό μου είναι ή το δικό σου; Δεν τα ξεχωρίζω Πήρες μαζί σου το χαμένο ποτήρι; Άλλο πάλι και τούτο!…

Kλίμακα   Τα πάνω κάτω Τα μέσα (κάποια έστω) έξω Τα έξω (κάποια έστω) μέσα Εσωτερικό μονοπάτι τύπου «Ξενωθώμεν του κόσμου» Σκαλοπάτι (άλλο ένα) για εξέλιξη Ψίθυροι κεκαλυμμένης καταλαλιάς σαν…

Νησί Το καταφύγιο είναι πάντα εκεί Καμένο ξεκαμένο θα με περιμένει πάντα μια πτήση για τον παράδεισο Ήταν παράδεισος Αμέτρητες φορές το είπα Μετρημένες θα κοντεύουν τις τρεις χιλιάδες ή…

Στην πέτρα του Χωρήβ  Είπανε πως μαζέψανε κακήν κακώς τους βάρβαρους Για να ομολογήσουνε τα κρίματά τους Έτσι κι έγινε Εύκολα και γρήγορα Ομολογήσανε, οι περισσότεροι Μετά οι μη βάρβαροι…