Το δράμα ξαναπαίζεται. Στα καμαρίνια παραμονεύουν τον Ορέστη κι εσύ χειροκροτάς ανυποψίαστος στο τέλος κάθε πράξης. Έ, έξοδος… ποιητή κι ούτ’ ένας θεός δεν αιωρείται στη σκηνή! Το μύθο…
Κάθε χρόνο, στις 21 Μαρτίου, ο κόσμος θυμάται την ποίηση. Βέβαια, θυμάται κανείς κάτι μόνο όταν προηγουμένως το έχει ξεχάσει. Της αφιερώνει λοιπόν μια επετειακή ημέρα: οργανώνονται αναγνώσεις, δημοσιεύονται…
Στον 20ό αιώνα, με δύο παγκόσμιους πολέμους, και ίσως ακόμη περισσότερο στον 21ο, στον οποίο πιθανολογείται ο τρίτος, οι μεγάλες αφηγήσεις της επιτυχίας έχουν εξαντληθεί. Η πολιτική πρόοδος, η λογική…
ΟΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ Ο δρόμος τους συχνά περνάει από το σπίτι της επανάληψης. Χτυπούνε την πόρτα της να πούνε δήθεν μια καλημέρα. «Θα φύγουμε», λένε, «είμαστε βιαστικές». Αλλά με διάφορες…
Επειδή στο προηγούμενο άρθρο μου: «Η Ελλάδα ως ποιητική ψευδαίσθηση», που δημοσιεύτηκε στο Περί ου το προηγούμενο Σάββατο (22 Νοε. 2025), δεν αναφέρθηκα στον Σικελιανό ως οραματιστή, που θέλησε να…
Η Ελλάδα υπήρξε πάντοτε κάτι περισσότερο από ένας τόπος: υπήρξε ιδέα, όνειρο, ποιητική κατασκευή. Από το αρχαίο ιδεώδες ως τη σημερινή της εικόνα στα μέσα και στις τουριστικές αφηγήσεις, η…
Η ευτυχία και το παράλογο είναι δυο παιδιά της ίδιας γης. Αλμπέρ Καμύ. Πάνε πολλά χρόνια τώρα που είχα διαβάσει τα περισσότερα βιβλία του Αλμπέρ Καμύ, ενός στοχαστή με…
Συχνά, όσοι κινούμαστε στον χώρο της τέχνης, γινόμαστε μάρτυρες μιας παράδοξης αντιστροφής: η δημόσια εικόνα του δημιουργού, η επικοινωνιακή του δεξιότητα και η παρουσία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποκτούν…
Αυτό το μικρό δοκίμιο θα ήθελα να το αρχίσω με μια προσωπική ομολογία: όταν διάβασα για πρώτη φορά τα ποιήματα της συλλογής με τίτλο: Της Γραφής, της Χρύσας Ευστ. Αλεξοπούλου,…
Παίρνω την ευκαιρία από την καθιερωμένη γιορτή της Εθνικής Αντίστασης (25 Νοεμβρίου) εναντίον των Γερμανών στα χρόνια της Κατοχής, για να γράψω δυο λόγια για το αντιστασιακό ποίημα του Νίκου…
Η Τύνιδα μας υποδέχτηκε χωρίς να φορέσει μάσκα. Δεν προσποιήθηκε ούτε για μια στιγμή. Στους δρόμους της η φτώχεια δεν ντρέπεται να σταθεί στο κέντρο του κάδρου. Είναι εκεί, απλωμένη…
«Ο πόνος, η φρίκη και το μεγαλείο έχουνε τώρα βολευτεί κοντά μας, στα σπίτια μας, στην καθημερινή ζωή, σαν κατοικίδια. Τα συνηθίζουμε ανεπαίσθητα» ( Γ. Σεφέρης, Μέρες Δ', σ. 22).…
