Βάλτερ Πούχνερ: ένα ποίημα
ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΗ ΠΟΙΗΣΗ Mε την πρώτη λέξη χάνεται η επαφή με τα πράγματα η άμεση επαφή, η αφή το άγγιγμα της επιφάνειας του βλέμματος το πασπάτεμα το ζύγισμα στην…
ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΗ ΠΟΙΗΣΗ Mε την πρώτη λέξη χάνεται η επαφή με τα πράγματα η άμεση επαφή, η αφή το άγγιγμα της επιφάνειας του βλέμματος το πασπάτεμα το ζύγισμα στην…
Πότε γράφεται ένα ποίημα Όταν θα έχει τακτοποιηθεί μια βιβλιοθήκη μια ντουλάπα με ρούχα παλιά μια αποθήκη ξεχασμένη από καιρό Όταν θα έχει επισκευαστεί μια πόρτα που τρίζει…
Τόσες επισκέψεις σε βραδινές δημοπρασίες ψυχών κουβέντες ανούσιες με το πορτραίτο του Ντόριαν κανείς δεν έδειξε να μετανοεί για την απώλεια. Ούτε όταν ο θάνατος πανηγύριζε γιατί τους είχε όλους…
Τούτο το καλοκαίρι, ήταν ο πιο ανυποψίαστος και αθώος ερωτικός μονόλογος. Λιτός απόηχος, του σκεπτικισμού και της προσδοκίας. * Περατάρης σε ανοιχτές στράτες ο ήλιος στέγνωνε τη γη και έχανε ο ουρανός το χρώμα, την…
Στην αποθήκη αραχνιασμένες στέκονται μπαταρίες για πέταμα πια· την κάναν τη δουλειά τους, βέβαια, στριμώχτηκαν στην πλάτη ντραμίστα που τα ντραμς του έπαιζε για τα μάτια κούκλας ξανθιάς καήκανε στην…
Μ’ αυτά που λέω τα σ’ αγαπώ και τέτοια δυσφορείς λες βαρύγδουπα πως είναι. Γι’ αυτό όταν δύο σ’ αγαπώ τα πόδια τέντωσαν με δύναμη κάνοντας κούνια στα φιλιά μας…
Συνάντηση γιγάντων θα χαρακτήριζα αυτή την μεγαλειώδη, μνημειώδη, μνημειακή αλλά όχι και «μουσειακή» παραγωγή. Αισχύλος, Γρυπάρης, Κάλμπαρη, Κονιόρδου, Παπαληγούρα, Σακελλαρίου, Σάττι, Γωγιός, Μιχαλοπούλου, Τσορτέκης, Σουγιουλτζή…. (ων ουκ έστιν αριθμός των…
1.ΥΛΙΚΟ Ο Ρώσος μαθηματικός Γκριγκόρι Πέρελμαν, γεννημένος στην Αγία Πετρούπολη το 1966, κατέληξε σε μια απόδειξη της εικασίας, που είχε θέσει αρχικά ο Henri Poincaré, 473 σελίδων, προκαλώντας φρενίτιδα…
Σκέψεις για τη δραματουργία και σκηνοθεσία της παραδοσιακής ανθρώπινης συμπεριφοράς Στη θεωρία του δράματος, ορίζοντας την κοινωνική λειτουργικότητα της τραγωδίας και της κωμωδίας θα μπορούσε με βάσιμα επιχειρήματα να…
Μόνο στη Ρωσία δίνουν μεγάλη σημασία στην ποίηση : σκοτώνουν ανθρώπους γι’ αυτή. ΟΣΙΠ ΜΑΝΤΕΛΣΤΑΜ Στα χρόνια τα δικά μας τα σακάτικα --- είθισται να…
Το όνειρο Αμφίβιο πληγωμένο, ανθρωποφάγο Έλαμνα προς τη δόξα, σαν Ελλάδα. Έλαμνα, θείο, χωρίς είδωλο Κλεισμένο στα νερά. Στις ασυνάρτητες φολίδες μου Άναβαν αδιάκοπα Μαχών σκηνές εναλλασσόμενες. Κομμάτια…
Τόμεκ : - Γιατί κλαίνε οι άνθρωποι; Νόνα : - Όταν δεν αντέχουν πια να ζουν Νόνα : - Όταν οι άνθρωποι πονούν, εξουδετερώνουν τον πόνο με άλλον πιο δυνατό…