Φωτεινή Κονταργύρη: Φλόγες
Φλόγες Με το ένα πόδι στον τοίχο Και μόνη παρέα ένα στίχο Χρόνια επαναλάμβανες Με τα δυο πόδια στον τοίχο Έγινες και πάλι δίστιχο Και χρόνο απολάμβανες Όσο το…
Φλόγες Με το ένα πόδι στον τοίχο Και μόνη παρέα ένα στίχο Χρόνια επαναλάμβανες Με τα δυο πόδια στον τοίχο Έγινες και πάλι δίστιχο Και χρόνο απολάμβανες Όσο το…
Λαλούν με Γρηγόρη (Άκη) Κατελάρη ,από τη Λάπηθον Κύπρου… Στη Λάπηθο περνούσανε οι Έλληνες καλά με τους Τουρκοκύπριους. Οι Τουρκοκύπριοι συγχωριανοί δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν τη Λάπηθο για να εγκατασταθούν…
Είναι πολλοί οι καλλιτέχνες, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, σκηνογράφοι, κ,α. που κατά καιρούς προσπαθούν να δώσουν μια νέα πνοή στις παραστάσεις των τραγωδιών, αλλάζοντας κυρίως το εικαστικό μέρος μιας παράστασης, (κουστούμια σκηνικά,…
Ο Ρούμπενς, είτε με προσωπογραφίες είτε με θρησκευτικές σκηνές ή με ιστορικά και μυθολογικά θέματα, είναι πανταχού παρών…
Η αλεπού με την κομμένη ουρά Αλεπού απ’ τη Μαδρίτη / Στο Σουφλί ήρθε μια Τρίτη Είχε λίγο μυωπία / Κι είχε κάποια ατυχία … Τα γυαλιά της…
Αυτό που φαίνεται να χρειάζεται να αποτυπωθεί είναι το κλίμα κάτω από το οποίο οι εικόνες θέλουν να αυτοπαρουσιαστούν στο παρόν. Δεν γίνεται να είναι μόνο εικόνες αλλά περιέχουν και…
Άλλη μία φράση, η παραπάνω, που είναι κληρονομημένη από την Αρχαιότητα με την ίδια σημασία, αυτή τού αποκτώ παιδεία, μόρφωση, όπως θα δούμε σε ένα απόσπασμα από έναν λόγο…
ΥΛΙΚΟ Ο Guo είναι Καθηγητής στην Πληροφορική και την Επιστήμη της Πληροφορίας, Αναπληρωτής Κοσμήτορας της Σχολής Γενικής Εκπαίδευσης. Αναπληρωτής Διευθυντής του Κέντρου Αγγλικής Γλώσσας, Εκτελεστικός Διευθυντής του Center for…
Πρόκειται για δώδεκα έμμετρες ιστοριούλες, με πολύ χρώμα και πολύ χιούμορ, για σημερινά, χθεσινά, αυριανά και παντοτινά παιδιά.
«Η "αποτυχημένη" γραφή»: Μια δήλωση του Γιώργου Χειμωνά, ελαφρώς προκλητική και εκ πρώτης όψεως αντιφατική, αποτελεί το κέντρο γύρω από το οποίο περιστρέφονται οι προβληματισμοί του βιβλίου αυτού: "Το τι…
Η Σούζαν Σόνταγκ δεν υπήρξε μονάχα μια από τις πιο πρωτότυπες και επιδραστικές φωνές των αμερικανικών γραμμάτων, αλλά και μια από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες του εικοστού αιώνα. Στον ανά χείρας…
«Τούτο το καλοκαίρι κλείνω τα πενήντα/ ο θάνατος ασταμάτητα με ροκανίζει». Έτσι ξεκίνησε. Μεσήλικη, κρίση, αλλαγές – πάνω που ήρθαν «οι δικοί μας άνθρωποι» για να βιώσουμε εκείνο το πικρό…