Ο Θρύλος του Βράχου του Αγίου Μιχαήλ Το είχα πρωτοδεί απ’ την Κανκάλ το παραμυθένιο τούτο κάστρο, το φυτεμένο μες τη θάλασσα. Το είχα δει κάπως συγκεχυμένα, μια γκρίζα σκιά…
Είσαι σαν το γάλα στο νερό Δεν ξεχωρίζω ποιο το πρώτο ποιο το δεύτερο, ποιος ο αφέντης και ποιος ο δούλος, τι είναι μικρό και τι μεγάλο. Ω Κύριε,…
Το τελευταίο πράγμα που είδα ήταν το ταβάνι ενός διαδρόμου, ενάμιση μέτρο πλάτος, που στο σοβατεπί του είχε κάτι που έμοιαζε σαν μια σειρά από ψάρια που το καθένα προσπαθούσε…
Ένα Πρότζεκτ, σε on demand προβολή, της Τατιάνας Λύγαρη, η οποία είχε την ιδέα της παραγωγής, της επιλογής καταξιωμένων συγγραφέων, της σκηνοθεσίας και της εν γένει υλοποίησης της ιδέας. Στα…
ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ Μια νιφάδα πέφτει καταμεσής της άνοιξης υπάρχουν πολλοί τρόποι για να πεθάνεις, να κοιμηθείς βαθιά σαν τον αμίλητο κορμό ενός κυπαρισσιού πίσω απ’ τον…
Ξεφτισμένα όνειρα Ένας μονότονος και συνεχής ήχος ακουγόταν διαρκώς στη γειτονιά του μικρού χωριού, ήχος γνώριμος για τους περίοικους και αναμενόμενος, που προερχόταν από το μικρό σπίτι με…
Κάθε φυσιολογική οικογένεια Κάθε φυσιολογική οικογένεια είναι ένας θίασος. Πίσω από την βαριά κουρτίνα της εξώπορτας, που προστατεύει τα ανείπωτα, τα βαθιά οικογενειακά, τα άκρως εμπιστευτικά, αφήνουμε τα χαμόγελα…
Μαρία Κυρτζάκη Τα καπνά της Καβάλας ποτέ δεν έπαψαν στις επικράτειες του βλέμματός σου να βλασταίνουν. Στης μνήμης σου την άκρη, του πατέρα το περίπτερο και των βιοπαλαιστών ο…
ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ Είναι αλήθεια ότι δεν σε λένε Πίρριπ ούτε Φίλιπ για να τα συγχωνεύσουμε και να σε φωνάζουμε Πιπ, όπως έκανε ο Ντίκενς με εκείνον τον παιδικό του…
Όλα Θεός Είναι Ζούμε αλλά δεν ζούμε Υπάρχουμε αλλά δεν υπάρχουμε Είμαστε άχρονοι, άμορφοι, αγέννητοι σαν το υπέρλαμπρο σκοτάδι Δέσμιοι της σάρκας και των πέντε αισθήσεων…
Η ποιητική συλλογή του Γιάννη Σταυριανού, Σε μεταφορά εντός, δίνει την αίσθηση ενός ασθμαίνοντος ποιητικού υποκειμένου που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα στο μεταίχμιο μεταξύ ύπαρξης και ανυπαρξίας. Σε ένα πρώτο…
Χρονογραφίες: ένα στοχαστικό ημερολόγιο Οι χρονογράφοι, ιδίως εκείνοι που για χρόνια ασχολήθηκαν με αυτό το «άθλημα», το γνωρίζουν καλά: λίγα πράγματα είναι τόσο επίφοβα, τόσο πιεστικά, τόσο προκλητικά…
