Ελισσαίος Βγενόπουλος: Ένα Απλό Ατύχημα του Τζαφάρ Παναχί, Χρυσός Φοίνικας Καννών

Ένα Απλό Ατύχημα Αντίσταση στα όρια της εκδίκησης και του παραλογισμού   Η δικαιοσύνη είναι το εύθραυστο σημείο ισορροπίας ανάμεσα στη μνήμη και την τιμωρία, στην εκδίκηση και τη συγχώρεση,…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: “Αναρχία στο βασίλειο του Σαίξπηρ”, στη νεότευκτη αθηναϊκή θεατρική Σκηνή Brecht-2510 (3ης Σεπτεμβρίου 38 και Στουρνάρη), υπό την αιγίδα του Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος.

Ηρωικοί οι καλλιτέχνες που επιμένουν να παράγουν Πολιτισμό δυναμιτίζοντας την κυρίαρχη κουλτούρα και υπονομεύοντας την κρατούσα αισθητική. Δεδομένου ότι – όπως είπε ο μεγάλος, ο επιδραστικός φιλόσοφος Αριστοτέλης – Ηθική…

0 Comments

Ανθούλα Δανιήλ: Ο Σαββόπουλος της καρδιάς μας

Η ρήση του Γιώργου Σεφέρη ότι «ένα έργο, εκτός από τις ουσιαστικές αρετές του, οδηγεί ακόμα και πολιτικά, πολύ καλύτερα από ένα σωρό δημόσιους ρήτορες», βρίσκει την επαλήθευσή της στην…

0 Comments

Δημήτρης Γαβαλάς: Περί Σύγχρονης Γραφής – Κλασικό και Δομημένο Κείμενο

Κλασικό έναντι Δομημένου Κειμένου   Το κλασικό κείμενο είναι γραμμικό και αφηγηματικό: ρέει από την αρχή έως το τέλος, όπως ένα αφήγημα, μια ιστορία ή ένα δοκίμιο. Η συνοχή του…

0 Comments

Κώστας Ευαγγελάτος: Η λυρική ζωγραφική σκηνή του Γιάννη Μιγάδη

O Γιάννης  Μιγάδης  γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1926. Σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ (1945-1951), με τον Κωνσταντίνο Παρθένη και τον Ουμβέρτο Αργυρό. Το 1961 με διετή υποτροφία από κληροδότημα του…

0 Comments

Ελισσαίος Βγενόπουλος: Μετά το Κυνήγι – του Λούκα Γκουαντανίνο

Σκιά και φως στον καθρέφτη   Η ενοχή και η αθωότητα δεν είναι αντίθετα, αλλά καθρέφτες της ίδιας αβέβαιης αλήθειας, εκεί όπου η ηθική θολώνει, ο άνθρωπος απογυμνώνεται. Η πλοκή…

0 Comments

Βάλτερ Πούχνερ:  Η ποίηση της γλώσσας και η ποίηση της ζωής

 Η ποίηση της γλώσσας και η ποίηση της ζωής   Η ποίηση είναι ένα γλωσσικό φαινόμενο. Αυτονόητο. Είναι τρόπον τινά μια υπέρβαση της επικοινωνιακής λειτουργικότητας της γλώσσας, που αυτονομείται και…

0 Comments

Λένη Ζάχαρη: 28η Οκτωβρίου 1940, το Έπος που έγινε Εθνική Γιορτή.

ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ… Το καλοκαίρι του 1940 είχε περάσει αφήνοντας πίσω του μια βαριά, δραματική διάθεση. Ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου είχε επισκιαστεί από την τραγωδία του τορπιλισμού της «Έλλης» και…

0 Comments

Κωστής Ζ. Καπελώνης: «Η ματαιοδοξία του τίποτα»

Ξεσηκώνεται και φωνάζει και ασχημονεί, στηριζόμενο στην ανοχή και την καρτερία των άλλων. Έχει δημοσίως ιδιωτικές απόψεις, idiot-ικές μάλλον, χωρίς να ντρέπεται, για τη δημόσια έκθεσή τους, γιατί ακριβώς δεν…

0 Comments

Σύλβια Πλαθ (27/10/1932 –11/2/1963). μτρφ., κείμενο Έφη Φρυδά

  Μεταφράζω ακόμα δύο ποιήματα της Σύλβια Πλαθ με αφορμή την επέτειο των γενεθλίων της (27 Οκτωβρίου 1932).   Καλοσύνη Η καλοσύνη ανάλαφρα γλιστρά μες στο σπίτι μου. Η κυρά καλοσύνη,…

0 Comments