Χωρίς καμία προειδοποίηση η Γιόκο Ουγκάουα έρχεται στο μυαλό μου και το απασχολεί, από τότε που τη γνώρισα. Πρώτα με το ΠΑΡΑΜΕΣΟ και ύστερα με το, Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ…
Ο Παναγιώτης, η μητέρα του, Ελένη, και τα τρία του αδέρφια θα αφήσουν πίσω τη ζωή στο χωριό και θα εγκατασταθούν μόνιμα στην Αθήνα το 1969. Η οικογένεια θα προσπαθήσει…
Καθένας και η πέτρα του, κάθε κλαδί κι ο ίσκιος του Ο Δημήτρης Κοσμόπουλος γράφει υπό το κράτος του μνησιπήμονα πόνου, ξέρει καλά τα πρόσωπα, κατέχει την τέχνη,…
«Μπήκα στο αυτοκίνητο και επέστρεψα σπίτι διαπερασμένος από το καλοκαιριάτικο φως της μέρας τη βροχή και τη γαλήνη διαπερασμένος από το φεγγάρι» (Τούμας Τρανστρέμερ, ‘Από τον Ιούλιο του 90’). Ο…
ΠΡΟΦΙΛ Αν δεν τολμήσεις, ψευτοζείς... Και μήπως δεν είναι έτσι; Όπως ακριβώς το γράφει στον τίτλο του βιβλίου του, αλλά και το αποδεικνύει ο συγγραφέας Δημήτρης Τζουβάλης. Τι άλλο μπορούμε…
Από παλιά τον υποπτευόμουνα για μαγνητισμό. Ερωτικά βλέμματα και φιλικά χέρια απλώνονταν επάνω του απ’ όλες τις πλευρές. Οι γυναίκες ήθελαν να τον αγγίξουν, τάχα τυχαία. Και όταν πήγαινε από…
Σε πρώτο πρόσωπο Το «Υπέρ Κεκοιμημένων…», τριακοστό ένατο λογοτεχνικό δημιούργημα της Ελένης Γκίκα, συγκροτεί μία συλλογή από εικοσιτέσσερα αλληλένδετα αλλά και αυτόνομα αφηγήματα, εκδομένα τον Ιούνιο του 2019 από τις…
Στιγμές με διάρκεια Τα κείμενα του βιβλίου μοιάζουν να αποτελούν σύνολο σχολίων και υποσημειώσεων σε ένα άγνωστο ή άδηλο βιβλίο. Κείμενα σύντομα που καταγράφουν «στιγμές με διάρκεια», γεγονότα, μνήμες και…
Ποίηση χωρίς τέλος Το νέο συγγραφικό βήμα του Νίκου Βεργέτη αναφλογίζει πολλές από τις κύριες νοηματικές γραμμές του λογοτεχνικού του ντεμπούτου «Χόλι μάουντεν» (Κέλευθος, 2017), όπου ένας ετοιμοθάνατος ανακαλεί μνήμες…
Το Θέατρο Πουλιέται κι Aγοράζεται. Καταναλώνεται. Κοστίζει Χρόνο και Χρήμα. Η ανταπόδοση για το Χρόνο δεν έχει αντίκρισμα, παρά μόνο στα βιβλία της θεατρικής ιστορίας και καμία φορά σε κάποιο…
I Στο μνήμα τούτο κρυώνω αλλά μόνη στέκομαι κι εκλιπαρώ. Μοίρα είναι γραμμένη στη σιωπή να ζω. Σαν άλλη Πηνελόπη τον προσμένω τον Μενέλαο. Κουράστηκα να περιμένω. Δεν…
Πιπέρι στο στόμα! Αυτό έπρεπε να κάνω την ώρα που ροχάλιζες ευδαίμων δίπλα μου. Σηκώθηκα λοιπόν από το κρεβάτι μας και επέστρεψα κρατώντας το μύλο με τους μαύρους κόκκους. Με…
