Ανθούλα Δανιήλ: ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΩΡΟ ΜΟΥ

Τα τελευταία  χρόνια είχα συνδυάσει το φωτάκι στο γερανό της υπό επισκευήν Εθνικής Πινακοθήκης με το άστρο της Βηθλεέμ. Έτσι όπως έπεφτε η νύχτα,  λουσμένη στην αυταπάτη εγώ και το…

0 Comments

Γεωργία Παπαδάκη: Ποικιλείμων  

     Στο κείμενό μας της 17ης Απριλίου, με αφορμή τη λέξη «σφουγγάρι», κάναμε λόγο για τον Αισχύλο, τον μεγαλοφυή δραματουργό της αρχαιότητας και αναφερθήκαμε επιγραμματικά στα στοιχεία που καθιστούν την…

0 Comments

Θοδωρής Τσαπακίδης: Η απεικόνιση του αστυνομικού στο σύγχρονο ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα

«Υπάρχουν κι άλλοι μπάτσοι σαν κι εσένα;» [...] «Δεν απαντώ σε ηλίθιες στερεοτυπικές χαμηλοτάτου επιπέδου ερωτήσεις». [...] «Δεν υπάρχεις […]» «Υπάρχω»** Στη συλλογή αστυνομικών διηγημάτων από τις χώρες των Βαλκανίων,…

0 Comments

Ανθούλα Δανιήλ: Jean -Michel Guenassia, Το βαλς των δέντρων και του ουρανού, Μετάφραση, Ειρήνη Αποστολάκη, Εκδ. Πόλις, 2017

Μόνο από την απόσταση του χρόνου  δείχνουν τα πράγματα την αλήθεια τους και την αξία τους. Η συγχρονία δεν συμφωνεί με τη διαχρονία και μόνος δίκαιος κριτής, ο χρόνος, έρχεται…

0 Comments

Κ. Β. Λαμπράκης: Ρέιμοντ Κάρβερ-Διηγήματα, μετάφραση Γιάννης Τζώρτζης, εκδ. Μεταίχμιο, 2015

Το 2015, το καλοκαίρι έγιναν πολλά. Ένα από αυτά, ήταν η ανακάλυψη ότι οι εκδόσεις Μεταίχμιο, είχαν εκδώσει, σ`ένα χοντρό, με σκληρό εξώφυλλο τόμο, 850 σελίδων, τα διηγήματα (όλα;) του…

0 Comments

Ανατόλ Φρανς, Το κασκέτο του Φοντανέ. μετάφραση: Φάνης Κωστόπουλος

Κάθε Σάββατο μας πήγαιναν για εξομολόγηση. Αν κάποιος μπορεί να μου πει γιατί, θα μου κάνει μεγάλη χάρη. Αυτή η πρακτική με γέμιζε πολύ σεβασμό αλλά και στενοχώρια συνάμα. Δε…

0 Comments

Έρικ Σμυρναίος: Το χαμόγελο της Αστραδενής

1 Ήταν παραμονή πρωτοχρονιάς και η νύχτα ήταν ολόλαμπρη. Μια τεράστια πανσέληνος έπλεε στον ουρανό, ίδια με ολοστρόγγυλο παγόβουνο που αρμένιζε σ’ έναν αρκτικό ωκεανό από μελάνι. Κάτω απ’ το…

3 Comments
Read more about the article Έφη Φρυδά: 3 ποιήματα
Igor & Marina. hunter in the forest.

Έφη Φρυδά: 3 ποιήματα

Βαθιά στο δάσος βαθιά στο δάσος κυνηγοί και αγωγιάτες, πραματευτές του νου κυνηγούν, σκοτώνουν κι ύστερα εύθυμα τα σφάγια τους διαλαλούν. αμέσως ντύθηκες εσύ κόκκινου ουσάρου φορεσιά και το γουνάκι…

0 Comments

Κωστής Ζ. Καπελώνης: Η αποδοχή του εαυτού από τον ηθοποιό.

Το θέατρο είναι μια πινακοθήκη αισθημάτων και σωμάτων. Ρόλων και Ηθοποιών. Τα αισθήματα των ρόλων εκφράζει επεξεργασμένα ο ηθοποιός. Τα σώματα είναι των ηθοποιών και συμβολίζουν τα σώματα των ρόλων,…

0 Comments