Γιάννης Κολοκοτρώνης, Η τέχνη ως «οδοιπορικό». Η διαλεκτική της Έφης Στρούζα για την παράδοση και το σύγχρονο.

Η Έφη Στρούζα, στις δεκαετίες του 1980 και του 1990, υπήρξε μια ξεχωριστή περίπτωση τεχνοκριτικού και επιμελήτριας. Μέσα από τις πολλαπλές ζυμώσεις τις τέχνης εκείνης της περιόδου, κατάφερε να αφήσει…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: “Αναρχία στο βασίλειο του Σαίξπηρ”, στη νεότευκτη αθηναϊκή θεατρική Σκηνή Brecht-2510 (3ης Σεπτεμβρίου 38 και Στουρνάρη), υπό την αιγίδα του Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος.

Ηρωικοί οι καλλιτέχνες που επιμένουν να παράγουν Πολιτισμό δυναμιτίζοντας την κυρίαρχη κουλτούρα και υπονομεύοντας την κρατούσα αισθητική. Δεδομένου ότι – όπως είπε ο μεγάλος, ο επιδραστικός φιλόσοφος Αριστοτέλης – Ηθική…

0 Comments

Ανθούλα Δανιήλ: Ο Σαββόπουλος της καρδιάς μας

Η ρήση του Γιώργου Σεφέρη ότι «ένα έργο, εκτός από τις ουσιαστικές αρετές του, οδηγεί ακόμα και πολιτικά, πολύ καλύτερα από ένα σωρό δημόσιους ρήτορες», βρίσκει την επαλήθευσή της στην…

0 Comments

Βάλτερ Πούχνερ:  Η ποίηση της γλώσσας και η ποίηση της ζωής

 Η ποίηση της γλώσσας και η ποίηση της ζωής   Η ποίηση είναι ένα γλωσσικό φαινόμενο. Αυτονόητο. Είναι τρόπον τινά μια υπέρβαση της επικοινωνιακής λειτουργικότητας της γλώσσας, που αυτονομείται και…

0 Comments

Λένη Ζάχαρη: 28η Οκτωβρίου 1940, το Έπος που έγινε Εθνική Γιορτή.

ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ… Το καλοκαίρι του 1940 είχε περάσει αφήνοντας πίσω του μια βαριά, δραματική διάθεση. Ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου είχε επισκιαστεί από την τραγωδία του τορπιλισμού της «Έλλης» και…

0 Comments

Κωστής Ζ. Καπελώνης: «Η ματαιοδοξία του τίποτα»

Ξεσηκώνεται και φωνάζει και ασχημονεί, στηριζόμενο στην ανοχή και την καρτερία των άλλων. Έχει δημοσίως ιδιωτικές απόψεις, idiot-ικές μάλλον, χωρίς να ντρέπεται, για τη δημόσια έκθεσή τους, γιατί ακριβώς δεν…

0 Comments

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ Ἀγησίλαος 29 (σχ. 1). Μετάφραση Γεωργία Παπαδάκη

  Η μοναδικότητα της αφοσίωσης προς την πατρίδα και του αισθήματος τιμής των Σπαρτιατών    Σχ. 2 ΄Ετυχε τότε η πόλη [της Σπάρτης] να έχει γιορτή και να είναι γεμάτη…

1 Comment

Γιάννης Κολοκοτρώνης: Τα Χρυσά αστρικά Γυμνά του Manos (Μάνος Ιωαννίδης)

Τα Χρυσά ή Αστρικά Γυμνά του Manos είναι περιγραμματικά, ρυθμικά, σημειολογικά. Με τη χρυσή γραμμή χαραγμένη επάνω σε μαύρο βαμμένο κόντρα πλακέ, ο καλλιτέχνης δημιουργεί εμβληματικές συνθέσεις οπτικής αφαίρεσης του…

0 Comments

Αλέξανδρος Μπαντόγιας, Κενοτάφια & Αισθητική Τοπίου ένα σχόλιο για την περίπτωση του Μνημείου Αγνώστου Στρατιώτη

Το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη (1932) αποτελεί έργο-σταθμό όπου η τέχνη της γλυπτικής συναντά τον σχεδιασμένο αστικό υπαίθριο χώρο. Φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Φωκίωνα Ρωκ (1891-1945) στην σημερινή πλατεία Συντάγματος…

1 Comment

Βάλτερ Πούχνερ: Η μεταφυσική της απληστίας

Φτωχοί, τ’ αρπάτε, φεύγουσι, τα σφίγγετε, πετούσι, τα περμαζώνετε, σκορπού, τα κτίζετε, χαλούσι.   Έτσι γράφει ο Γεώργιος Χορτάτσης, σ’ ένα εντυπωσιακό και δυναμικό δίστιχο στο τέλος του προλόγου του…

0 Comments

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Αγκάθα Κρίστι, μια εξαιρετικά επιτυχημένη συγγραφέας

«Μόνο τρία αξιοσέβαστα όντα υπάρχουν: ο ιερέας, ο πολεμιστής, ο ποιητής. Γνωρίζω, σκοτώνω και δημιουργώ».   «Ο άνθρωπος των γραμμάτων είναι εχθρός της κοινωνίας». Κάρολος Μπωντλαίρ   «Το έγκλημα είναι…

0 Comments

Ανθούλα Δανιήλ – Κωνσταντίνος Μπούρας: Βασιλείου Ρ. Φλώρου «Μινώταυρος – Τα αθώα τέρατα» στο ΘΕΑΤΡΟ NOŪS – Creative Space. Μια ποιητική παράσταση βασισμένη στην Μυθολογία και στην δημοτική Παράδοση.

Ανθούλα Δανιήλ: Το Θεατρικό Εργαστήρι της Μεσσήνης στην Αθήνα με τον Μινώταυρο και τα αθώα τέρατα  σε κείμενο και σκηνοθεσία του Βασίλη Φλώρου στο θέατρο ΝΟΥΣ     Ο Μινώταυρος του Βασίλη…

0 Comments