Άννα Σφιρστσίνσκα: ποιήματα. Μτφρ.: Leszek Paul
Θ’ ανοίξω το παράθυρο Κράτησε πολύ η αγκαλιά μας. Αγαπηθήκαμε ώς το κόκαλο. Ακούω το τρίξιμο των οστών, βλέπω τους δυο σκελετούς μας. Τώρα περιμένω να φύγεις ώσπου…
Θ’ ανοίξω το παράθυρο Κράτησε πολύ η αγκαλιά μας. Αγαπηθήκαμε ώς το κόκαλο. Ακούω το τρίξιμο των οστών, βλέπω τους δυο σκελετούς μας. Τώρα περιμένω να φύγεις ώσπου…
Τρύπα Βρίσκεται ακριβώς στην άκρη του ουρανού, ανάμεσα στα σύννεφα. Αν υψωθείς και κοιτάξεις από κοντά, μπορείς για μια στιγμή να δεις εκείνον τον κόσμο. Εκείνη την πόλη, τον δυνατό…
Ο διασωθείς Είμαι είκοσι τεσσάρων χρονών διασώθηκα οδηγημένος στη σφαγή. Αυτές οι ονομασίες είναι κενές και μονοσήμαντες: άνθρωπος και ζώο αγάπη και μίσος εχθρός και φίλος σκοτάδι και…
[Non omnis moriar...] Non omnis moriar – Τα περήφανα προσωπικά μου αγαθά Λιβάδια των τραπεζομάντηλων μου, οχυρά αδάμαστων ντουλαπιών, Απέραντα σεντόνια, πολύτιμα λινά Και φορέματα, λαμπερά…
Δύο ετυμηγορίες Βλέπω ένα χαμόγελο κατεβασμένο από το λευκό του πρόσωπο κάτω από το τείχος. Ο προάγγελος του θανάτου ο Άγνωστος έχει σκύψει το κεφάλι του πιο κάτω…