«Κίνα» Από τη μια πλευρά ο γκρίζος τοίχος του Πανεπιστημίου. Μπροστά μας τα μαγέρικα απ’ όπου η φασαρία και οι οσμές έρχονται σε αντίθεση με την ησυχία των μαγαζιών…
Μες στην καρδιά του απέραντου σκότους, γυάλινος βώλος γυρίζει στο άπειρο. Θεία πλασμένος, Θεού μεγαλείο Δάκρυ Θεού, που κυλάει μακριά. Πιο κοντά βλέπεις το άγιο θαύμα: Βουνά, ωκεανούς, ποτάμια…
(...) Απλώς, θέλω να παίξω. Αυτή τη στιγμή είμαι ακόμη άγνωστος ηθοποιός, σεμνός αρχάριος, αλλά ελπίζω να γίνω διάσημος, όχι λιγότερο από τον δικό σου Γκάρικ η Όλριτζ,- όταν θα…
Με τη μητέρα μου είναι πολύ απλό, αρκεί να απαντήσεις σωστά σε μια μόνο ερώτηση της. Εκείνη που μετράει. Θα σου βάλει περισσότερες, για τις οποίες δεν ενδιαφέρεται πραγματικά· ύστερα,…
18 Ιανουαρίου 1914 Πάνω στο πλοίο «Ατλαντικός» Πάνε δέκα μέρες ακριβώς που πήρα ανθρώπινη μορφή και ζω σαν άνθρωπος. Η μοναξιά μου είναι ατέλειωτη. Δεν έχω ανάγκη από…
Δύο αστυνομικοί τον προσπέρασαν ρίχνοντάς του μια ματιά. Ο Ρούφους γύρισε αλλού σηκώνοντας τον γιακά του δερμάτινου σακακιού του. Ο άνεμος τον περόνιαζε μέσα από το καλοκαιρινό του παντελόνι.…
Την αβέβαιη ώρα πριν απ’ το ξημέρωμα Κοντά στο τελείωμα της ατέρμονης νύχτας Στο επαναλαμβανόμενο τέλος του ατελείωτου Όταν το σκοτεινό περιστέρι με την πύρινη γλώσσα Είχε περάσει πια κάτω…
Ποιητική τέχνη Να είναι ο στίχος το κλειδί Που ανοίγει χίλιες πόρτες. Ένα φύλλο πέφτει - κάτι πετάει - Να γεννηθεί ό, τι βλέπουν τα μάτια, Και να μείνει…
Την ώρα τη μενεξεδιά, όταν τα μάτια και η πλάτη Σηκώνονται απ’ το γραφείο, όταν η ανθρώπινη μηχανή αναμένει Σαν το ταξί σ’ αναμονή που ρυθμικά δονείται, Εγώ, ο Τειρεσίας,…
ΨΑΛΜΟΙ Ψαλμός 1: οπωρώνες και θα ΄ναι ο άνδρας σαν το δέντρο ριζωμένος στα ποτάμια των υδάτων που δίνει τον καρπό του στον καιρό του τα φύλλα…
ΓΕΡΟΝΤΙΟΝ (1920) Δεν έχεις ούτε νιότη ούτε γήρας μα και τα δυο, σαν όνειρο σε ύπνο μετά το δείπνο. (………………..) Άτονα πηγαινέλα Υφαίνουν τον αέρα. Φαντάσματα…
«Δεν υπάρχει ευτυχία και δυστυχία…
