Στην κόρη μου Στην αρχή κάθεσαι και βλέπεις τα ποτάμια να περνούν Μαθαίνεις τη σιωπή και την ένωση με τα δέντρα που συγκρατούν τον κόσμο στην όχθη του χρόνου,…
Στις πιο σημαντικές σκηνές του Γκόγια βλέπουμε θαρρείς τους ανθρώπους του κόσμου ακριβώς τη στιγμή που τους αποδόθηκε για πρώτη φορά ο τίτλος της «πάσχουσας ανθρωπότητας». Σφαδάζουν πάνω στο χαρτί με…
ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΙΝΑΙ Να αγαπάς μέσα στον πόλεμο είναι να φοράς σκουλαρίκια παρόλ' αυτά, ώστε οι τρύπες να μην κλείσουν, εκείνες που έκανες με τη Γιαγιά…
ΞΗΡΑΣΙΑ Δεν περιμένω τη βροχή Αντίθετα με το απογυμνωμένο βουνό και τα δάχτυλα του ήλιου που ψηλαφίζουν τους σπονδύλους του, αντίθετα με το μοναχικό δέντρο, και τη θάλασσα που…
(…) Η Σάρον είχε αρχίσει να βγαίνει με κάποιον ονόματι Μπάρυ, έναν αρκετά συμπαθητικό νεαρό- που έμοιαζε κάπως με ασφαλιστή. Τα είχαν χαλάσει ήδη τρεις φορές, δυο εκείνη και μια…
Η πόλη κάτω από το χορτάρι Στην κορυφή, Στο λόφο μια εσοχή στο βράχο: ήταν κάποτε μια πόλη εδώ. Πάνω, τα ελαιόδεντρα φουντώνουν με τον άνεμο της θάλασσας… Κάθε φορά…
ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ Μία ημέρα, που όλοι καρτερούν τη θάλασσα, μόνος εγώ τη βλέπω στα όνειρά μου Έτσι Είδα το γαλάζιο ουρανό όπως πάντα , μ' ένα πάλλευκο τρένο τσίρκου,…
«Αν γινόταν κάτι. Τι; Τι; Τι μπορούσε να συμβεί; Γιατί; Για ποιο πράγμα; Τα μάτια του έκαιγαν, τρεμόπαιζαν. Αδύνατο να τα κρατήσει ανοιχτά. Τώρα το κορμί του άρχισε να χαλαρώνει.…
Volodymyr Orlovsky / Sunset, 1896 πεθαίνει ο ήλιος σε πορφυρή αγωνία ο χρόνος ίδιος χίλια παιδιά γεννιούνται στο αίμα στην Ουκρανία Οleksa Novakivskyi, Angel of Death,…
ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Στο μυαλό μου Θυμάμαι μια νύχτα Παιδί να κοιτάω το φεγγάρι. Ξαφνικά ένιωσα την απόσταση Κατάλαβα τι ήμουν Πολύ πιο μετά έμαθα τι έπρεπε να γίνω Είναι…
ΤΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΜΙΑΣ ΚΥΡΙΑΣ Οι μηροί σας μηλιές τ’ άνθη τους αγγίζουν τον ουρανό. Ποιον ουρανό; Τον ουρανό που ο Watteau κρέμασε την παντόφλα μιας κυρίας. Τα…
Χαλικόστρωτες λιμνούλες Ένα δίχτυ τεντωμένο παγιδεύει κάθε πλάσμα ακόμα και…
