Μένη Πουρνή: Το νεκρόδειπνο των Χριστουγέννων*
στην αγαπημένη μου δασκάλα, Λίνα Θωμά και τον σύζυγό της, που φέρνουν κοντά την Ελλάδα και τη Βαλτική. Ποτέ δεν μου άρεσαν τα Χριστούγεννα. Δεν μου άρεσαν οι μεγάλες…
στην αγαπημένη μου δασκάλα, Λίνα Θωμά και τον σύζυγό της, που φέρνουν κοντά την Ελλάδα και τη Βαλτική. Ποτέ δεν μου άρεσαν τα Χριστούγεννα. Δεν μου άρεσαν οι μεγάλες…
ΚΑΤΑΣΤΙΧΑ Από τα νιάτα του, ο Χρίστος Ιωάννου κρατούσε δυο χωριστά έγγραφα στον υπολογιστή του, ένα είδος αρχείο: στο ένα κατέγραφε το έργο του κι είχε τ’ όνομα «εργογραφία»,…
Αύριο, λέξεις στην παλιά βαλίτσα Φθινόπωρο ήταν, αρκετές δεκαετίες πίσω. Έβρεχε. Το νοτισμένο χώμα είχε πάρει να μυρίζει πεύκο και κάπου μακριά προς το δάσος ένα μόνο κομμάτι ουρανού…
Τον ξύπνησε το κουδούνι. Αγουροξυπνημένος όπως ήταν, σύρθηκε με τις παντόφλες μέχρι την εξώπορτα και κοίταξε απ' το μάτι. Άφαντος όμως ο Φαντομάς. Έκατσε στην ξύλινη καρέκλα του γραφείου…
Θα σας πω μιαν ιστορία/ που δεν είναι κωμωδία/ μα ούτε είναι τραγωδία/ Είναι απλώς μια ιστορία/ για έναν νεαρό κιουρέτορ και μια όμορφη κυρία/ Σε αμαρτωλά μουσεία. Είναι…
Στο γραφείο μου – όσο κι αν φαίνεται τρελό ή αλλόκοτο – έχω τις φωτογραφίες της κόρης μου και του σκύλου μου, δυο πλάσματα που θέλω ανά πάσα στιγμή…
100 σ. «Ο καταυλισμός της Νουσεϊράτ, βρίσκεται υπό συνεχή βομβαρδισμό από το πρωί της Πέμπτης, 28.11.2024. Ισραηλινά μαχητικά χτύπησαν κατοικίες, τζαμιά και άλλες δημόσιες υποδομές, με τον απολογισμό να…
Η διαθήκη Έσπρωξε με δύναμη τη μαύρη, σιδερένια πόρτα και όρμησε σαν θύελλα μέσα στο σκοτάδι. Γύρω οι τάφοι άσπριζαν παγερά μέσα στη σιωπή. Μόνο κάπου κάπου διακρίνονταν κόκκινες…
Ιππότες της Αθεϊας Στα «ένδοξα» γυμνασιακά χρόνια («ένδοξα» γιατί σχετίζονται με τις αναστατώσεις που προκαλούσα μαζί με άλλους ως μαθητής στο Σχολείο) και σε μια εποχή κατά την οποία …
Αν χρειαστεί να αναφέρω την πηγή έμπνευσης αυτού του συνονθυλεύματος λέξεων. Θα είμαι λακωνικός. Δεν θα διστάσω να κατονομάσω την Πίσσα, την γάτα του Βοϊβόντα από την πολυκατοικία μας. Ειλικρινά…
Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΠΟΨΗ Μια φορά ήταν ένας παλιός, συνηθισμένος καθρέφτης, σε καλή κατάσταση, με κορνίζα από λεπτοδουλεμένο κοκαλάκι νυχτερίδας. Αυτό το απλό αντικείμενο κάποτε, στην αρχή της σταδιοδρομίας…
Είχε αποκοιμηθεί κάμποσο στο επαρχιακό λεωφορείο, μέχρι να φτάσει σε μια κωμόπολη, λίγο πριν το χάραμα. Δεν ήξερε πού ακριβώς βρισκόταν. Είχε έρθει με τραίνο απ' την πρωτεύουσα, κι ύστερα…