Ευαγγελία Χαραλάμπους: Α- σχολ(ε)ία γυναικών

   Α-σχολ(ε)ία γυναικών   Το διάλειμμα αργεί. Πάντα αργεί. Μάλλον έτσι είναι φτιαγμένο: αργεί να έρθει και σπαταλιέται πολύ γρήγορα. Μάλλον ο σκοπός του είναι να μας μάθει τη σχετικότητα…

0 Comments

Γιώτα Μπιλίρη: Σαν τσόκερ δένω το φουλάρι στον λαιμό όπως μου το ‘μαθε η τυφλόμυγά μου  

  Εκτός εντός κι επί τ’ αυτά κανονικά ωστόσο παντού και τα παράλληλα σύμπαντα.   Περνάω αρκετές ώρες κάτω από έναν νοικιασμένο απορροφητήρα μέσα σε διαμπερές επαρχιακού τετραγώνου. Μια και…

0 Comments

Αλεξάνδρα Ζερβού: Η Μισέλ των ονείρων και του Παραπετάσματος

Η Κασσάνδρα ήταν πέντε χρονών, όταν πρωτάκουσε για τις «χώρες του Παραπετάσματος». Ήταν κάτι που την άγγιξε πολύ κι ας μην ήξερε καθόλου τι χώρες ήτανε.  Την συγκινούσε, όμως, το…

1 Comment

Σοφία Τριανταφυλλίδου: Ο καθρέφτης στο παλιό αρχοντικό.

Επιτέλους φτάσαμε εγώ και ο άντρας μου στο παλιό αρχοντικό, του προπάππου μου. Το υπέροχο αινιγματικό  σπίτι πέρασε από τα χέρια τριών γενεών  της οικογένειας μας όμως κανείς δεν κατάφερε…

0 Comments

Γιώτα Μπιλίρη: Ο χρήστης καθημερινή ιστορία είναι στην τοποθεσία #πλατάνι

Οι γέροντες στο επαρχιακό καφενείο του Πρίαμου ανέλαβαν καθήκοντα για την απογευματινή παρτίδα πρέφας. Λίγο πιο πέρα ο φωτογράφος του χωριού μετράει τον ρυθμό των likes για τις κέρινες κούκλες…

0 Comments

Θεοδώρα Δέδε: Με ρούφηξε ένας πίνακας…Και τώρα…    

Τι σου κάνει η τέχνη;;;...Τι μπορεί να σου κάνει;;;...Να σου παρουσιαστεί ως μια δεύτερη - στατική, όμως, με άπειρες προεκτατικές, νοερές δυνατότητες - πραγματικότητα, που τα παρακολουθεί όλα βουβή, πάντα,…

1 Comment

Αρχοντούλα Διαβάτη: Ού τοι συνέχθειν αλλά συμφιλείν  έφυν- μιλώντας με την  μεγάλη μου φίλη,  Ασπασία Κ.

Ασπασούλα, καρφίτσα, την προλάβαινε στην πόρτα ο πατέρας. Μ’ αυτήν θα έγραφε στον τοίχο πότε την έπιασαν, θα το χάραζε στον τοίχο του κελιού. Γιατί  τα κελιά δεν βλέπουν φως,…

0 Comments