Χαρούλα Βερίγου: Ασυμμετρίες μνήμης – (Μικρός ποιητικός κύκλος)
Ι. Ρωγμές στον χρόνο Κορνίζες. Δεν λείπουν τα πρόσωπα, λείπει μόνο ο χρόνος. Μια ανάμνηση ρίχνει άγκυρα στα όνειρα, βουλιάζει σιωπηλά. Πρώτο φιλί, χωρίς προοπτική δεν ήταν…
Ι. Ρωγμές στον χρόνο Κορνίζες. Δεν λείπουν τα πρόσωπα, λείπει μόνο ο χρόνος. Μια ανάμνηση ρίχνει άγκυρα στα όνειρα, βουλιάζει σιωπηλά. Πρώτο φιλί, χωρίς προοπτική δεν ήταν…
Η Αρχή (η Ανωτάτη βεβαίως Αρχή!) παίρνει κάρβουνο απ’ τις παλιές τις ατμομηχανές Φροντίζει για την απόδοση δικαιοσύνης, αφού οι σκοτωμένοι αδυνατούν να αποσείσουν τα όσα τούς φορτώσαν, τα θανατερά,…
Το πρώτο βλέμμα. Αποδοχής μα συνάμα και απόγνωσης. Το θυμάσαι; Σα να ήμασταν χαμένοι, αλλά στο ίδιο μέρος Αχ Θα' δινα Τα πάντα για ένα τίποτα Αρκεί να ήτανε…
Θυμάμαι ήταν ένας τεράστιος υπαίθριος καταυλισμός. Λίγοι πάγκοι, υποφώσκοντες, ήταν ανάκατοι. Δεν ξέρω τι πουλούσαν. Το ρολόι της εκκλησίας έλεγε μεσάνυχτα. Δεν ξέρω αν πήγαινε καλά. Θέαμα ανοίκειο. Γεμάτο χώμα.…
Δίδυμα φωτόνια πολυεστιακά: Σαν δέντρο με τις ρίζες του στον ουρανό Και τα κλαδιά στη γη Επικρέμασαι Πνεύμα Φωτεινό Αφοσιωμένο στην Αλήθεια. * Ορειβάτες υψηλών αποστάσεων Ουδέποτε επαναπαύονται…
Γλάροι και πανί ένα νησί πατρίδα στο άσπρο κύμα Πέτα πουλί μου σε χώρα αληθινή Να με καρτεράς Σαν νοσταλγία άγγιξε τα μάτια μου το πρώτο άστρο …
Ένα τρελό τσάι-πάρτι Υπήρχε ένα τραπέζι στρωμένο κάτω από ένα δέντρο μπροστά στο σπίτι, κι ο Μαρτιάτικος Λαγός μαζί με τον Καπελά έπιναν καθισμένοι εκεί το τσάι τους. Ένας…
ΕΛΕΥΣΊΣ Ελευσίς Έλευσις Ελεύθω Ελευθερία Ρο Μια χούφτα χαλίκια στο στόμα Κι ο ρήτορας να με κοιτά με απόγνωση Τούτες τις μέρες Χαθήκανε τα ιερά μυστήρια Μαζί κι ο τραγικός…
Ονειρεύτηκα μια χώρα δίχως ώρες και ουρανό από χαρτί. Ένα σπίρτο διέσχιζε το σύννεφο όπως μια σκέψη που ξεχνά το τέλος της. Ένας παλαιστής στεκόταν ακίνητος, με τα χέρια σταυρωμένα.…
(Σήμερα λέει ο βηματομετρητής έκανα 10. 883 βήματα, κάπου 7 χιλιόμετρα εξακόσια μέτρα και κανένα ποίημα…) Λάμπει από πείνα αγάπης η εξουσία και το διαβάζεις στα θέλω όλα…
ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΜΕΡΟΥ* Την νύχτα π' αλυχτούσαν τα σκυλιά λουζόταν στο ποτάμι η σελήνη κάνεις δεν ξέρει αν την γαλήνη θα νιώσει στην δική του αγκαλιά. Μια κόκκινη αχτίδα αιχμηρή…
Εδώ κείτονται κομμάτια μπετόν τοποθετημένα καλά το ένα δίπλα στ’ άλλο. Είναι μεγάλα μπορεί κάποιος να τα δει από παντού∙ κρύβουν το φεγγάρι κρύβουν τον ήλιο κρύβουν τις εποχές -θαρρείς,…