Γιάννης Σ. Παπαδάτος: Ήλιος ήταν η Μάνα μου
ΗΛΙΟΣ ΗΤΑΝ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ Ω! Εσύ, μικρό μου κορίτσι Με τα λακκάκια στα μάγουλα Και τα μακριά μαύρα μαλλιά... *** Ήλιος ήταν η Μάνα μου… Στην κορφή…
ΗΛΙΟΣ ΗΤΑΝ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ Ω! Εσύ, μικρό μου κορίτσι Με τα λακκάκια στα μάγουλα Και τα μακριά μαύρα μαλλιά... *** Ήλιος ήταν η Μάνα μου… Στην κορφή…
Ξύπνησα απότομα. Με πήρε ο ύπνος στην πολυθρόνα. Προσπαθούσα να μαντέψω τι ώρα είχε πάει. Από το παράθυρο έβλεπα μόνο σκοτάδι. Υπέθεσα ότι θα ξημέρωνε σε λίγο γιατί μου…
Ο σταυρός, μεγαλύτερος από το σώμα μου, δεν είναι απλώς αντικείμενο. Είναι βάρος που έχει ριζώσει στον λαιμό μου, σαν να έχει γίνει μέρος της αναπνοής μου. Με τραβάει προς…
Ασφυξία Κάμερα στο κινητό στο σπίτι στο γραφείο στο δρόμο. Αλληλοεπιτηρούμαστε─ καταπίνουμε αστυνόμο. Υαλοκοβόμαστε─ χανόμαστε ολοένα• σε κάμαρες ολοσκότεινες, μ’ οθόνες καιόμενες• κι όταν ανοίξουμε το φως: καρβουνιασμένα χέρια.…
ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ Τριζόνια ακούς το δειλινό και δράκους βλέπεις μες στο δρόμο κι εγώ βαστώ πάνω στον ώμο έναν γαλάζιο ουρανό. Η νύχτα βγαίνει τρυφερά πολύχρωμα βαστώντας ρόδα μια προσευχή απ'…
Άνοιξη δεν έχουμε Märkisches Museum Βερολίνο. Γκρίζο. Κρύο. Κι ένα κατάρτι. Ο Ιανουάριος ατελείωτος. Ο Φεβρουάριος πλήττει. Ja, Nichts ist ok. Συμφωνώ. Μπέρδεμα …
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) * Το όνειρο του Χρόνου: να είναι διακριτός. * Καταγράφεις τις λέξεις και…
Απρόσκλητος επισκέπτης. Ξαφνική καταιγίδα έσπασε την ησυχία της νύχτας. Αέρας βίαιος κτύπησε τη μισάνοιχτη μπαλκονόπορτα και μ΄ένα κραχ γκρεμίστηκε παρασύροντας και τη διάφανη κουρτίνα στα συντρίμμια της. Πετάχτηκα αλαφιασμένη.…
Ούτε ρωτήθηκε Καθρέφτες παντού· η πολλαπλότητα του τίποτα. Το σπίτι άδειασε Στους τοίχους σκονισμένα περιγράμματα, εκεί που κάποτε υπήρχαν κάδρα και το τρίξιμο του ξύλου κάτω απ' το πέλμα. Η…
Γη, γη στριφογυρίζεις στο καρουζέλ σου προς τον αφανισμό μέχρι τις ρίζες σου κάνεις τους ωκεανούς σάλτσα παχιά σαπίζεις στις σπηλιές σου γίνεσαι αφοδευτήριο. Τα δέντρα σου καρέκλες παραμορφωμένες.…
Το μοναχικό τούτο στειλιάρι άδοξα παρατημένο στη γωνιά, αυτό που τώρα εγώ βαστώ, κάποτε το γνώριζα σε Κατάσταση Ανθηρή στου Δάσους τα βάθη, όλο Χυμούς, όλο Φυλλωσιές, όλο Κλαριά. Τώρα…
Πρώτη του Μάη Ακάνθινο τραγούδι Στο Χεΐμάρκετ Στην Καισαριανή Διακόσια γαρίφαλα Στις ερπύστριες Δάφνη και κισσός Ανάμεσα στα στάχυα Της Πρωτομαγιάς Και παπαρούνες Υπόσχεση ελπίδας Κατακόκκινες …