Διαβάτη ἀμερόληπτε Διαβάτη ἀμερόληπτε, τώρα ποὺ ἐσὺ περνᾶς ἀπὸ μπροστά μου, σταμάτησε καὶ ἄναψέ μου, μιὰ σταλιά, τοῦ μισεμοῦ τὸ φῶς. Μὰ μὴν ξεγελαστῇς καὶ πεῖς ὅτι τὸ φῶς…
To πρωινό ήταν κρύο και η οδός Σεν Μαρτέν σχεδόν έρημη, το Παρίσι δεν είχε ξυπνήσει ακόμη. Οι δυο άντρες, που προχωρούσαν βιαστικά από αντίθετες κατευθύνσεις, έφτασαν σχεδόν ταυτόχρονα στην…
ΔΩΡΕΑ ΠΡΟΣΩΠΟΥ Δίπλωσε τα χείλη με προσοχή σα να ’ταν γυαλικά αξίας Δυο ποτηράκια εύθραυστα και τα παρέδωσε στο μαέστρο που διηύθυνε την παιδική χορωδία. Στο λαγωνικό που γεννήθηκε φερμάροντας…
Ρυζόγαλο Η μάνα του δεν έδειχνε τρυφερότητα. Όχι μόνο σ’ αυτόν, σε κανένα απ’ τα παιδιά της, έξι είχε που της ζήσανε. Πού να προλάβει; Μοίραζε φροντίδα και χέρια στα…
« Ο πατέρας μου δεν αγάπησε τρελά παρά μία μόνο γυναίκα, τον Ντε Γκωλ. Ή ακόμη χειρότερα: ο Στρατηγός Ντε Γκωλ υπήρξε ο μόνος…
Ανοιξιάτικη νύχτα στο Σοκόκου-τζι Οχτώ χρόνια πριν από αυτόν τον Μάη Περπατούσαμε κάτω από τις κερασιές Νύχτα σ’ έναν ροδώνα του Όρεγκον. Ό,τι ζητούσα τότε Έχει τώρα ξεχαστεί, μα…
Ο δρόμος κατέρρευσε σαν μύτη συφιλιδικού. Το ποτάμι της ηδυπάθειας χύθηκε μέσα σε σάλια. Πετώντας τα εσώρουχα μέχρι και το τελευταίο φυλλαράκι, οι κήποι χυδαία ξαπλώθηκαν τον Ιούνη. Βγήκα…
νέα ΠΡΕΒΕΖΑ Ζωή είναι τα όμορφα, τα περιστέρια που πετούνε σ’ ασβεστωμένες μάντρες, στις αυλές με χρώματα πολλά και δέντρα· ζωή τα δροσερά κορίτσια που όμορφα γελούνε στα…
ΕΠΙΘΑΝΑΤΙΟ Δεν θα πεθάνεις ούτε απόψε Το ξέρεις Έχουμε πολλά να δούμε και να πούμε Αξόδευτα λόγια και φιλιά μετέωρα Βλεφαρίδες οστράκων μας διαφυλάττουν Στερεώματα μαρτυρούν το αχώρητο Ω,…
ΦΥΣΗ Ή ΘΕΟΣ Μέσα στον αστικό ιστό, περπατάμε στο ανάχωμα, στο μονοπάτι, το μισό χωμάτινο κι από ένα σημείο και μετά χαλικόστρωτο , ως το Τενεκεδένιο σχολείο. Γυρνάμε απ’τον ίδιο…
Η Ίμα στις αυλές της ανέχειας Ανάμεσα στην πλατεία Βάθη και στο σταθμό Λαρίσης βρίσκεται η γειτονιά που μεγάλωσε. Σήμερα την διεκδικούν πολυκατοικίες, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων μετανάστες και πολυφυλετικές…
