Της πανδημίας   Εκείνες τις τις μέρες, ένας παλιάτσος, φορώντας κορώνα, περιγελούσε το γένος των ανθρώπων. Τρένα νυχτερινά, μετέφεραν κοιμισμένους ταξιδιώτες σε άγνωστους προορισμούς,    

               I Δεν άναψες φως στη σκοτεινή κάμαρη. Μέσα σου ψάχνεις. ΙΙ Διάβασα πολύ. Όμως ποτέ δεν αρκεί. Χρόνε σε μισώ. ΙΙΙ ΄Ομορφη φύση…

ΕΙΚΟΝΑ Πυρροί –κατάπυρροι πάνω σε άσπρο φόντο οι σταυροί μηνύματα θανάτου και ζωής στου πλοίου τις καμπίνες -αλώνια μαρμαρένια – με δόντια και με νύχια η άνιση αναμέτρηση κι από…

 Εγκλεισμός Ανούσιος κορεσμός Όνειρο λάγνο η Άνοιξη Και συ ζητάς τ΄αδύνατα   Γιατί είναι  η ποίηση μια τρυφερή ρωγμή Και μπορεί-κάθε στιγμή- τη μοναξιά να χαϊδεύει   (Ενώ ταυτόχρονα στα…

Ένα ημερολόγιο επιδημίας Με βαθειά επιείκεια  στη διαβάθμιση του τρόμου Ανεμοδείχτης η γεωγραφία του βυθού Χωρίς αποτυπώματα και βολικές εξηγήσεις Μια αβεβαιότητα μεταδίδεται αστραπιαία Σαν προσπάθεια επιβολής πειθαρχίας Ανακατεύοντας την…