«Έχουμε την τέχνη για να μη μας βουλιάξει η αλήθεια»                                        …

Μέσα στην αποχαυνωτική φθινοπωρινή νάρκη περνούσε τη γέφυρα, πάνω από το μεγάλο σιβηρικό ποτάμι E, ένα κόκκινο τραμ ντόπιας παραγωγής. Και ταξίδευαν με αυτό τραμ πολλοί: άλλος από τη δουλειά…

Θηρίο ανήμερο ο άνθρωπος, ικανός για τα πιο ακραία ζητήματα, για το καλό και το κακό. Φοβερή ικανότητα στην βία, στον πόλεμο. Αλλά κι επιδέξιος θεατρίνος σαν απτός επίγειος άγγελος,…

            Περίμενε κάθε μέρα. Άνοιγε τα μάτια της καταγάλανα κάθε πρωί και περίμενε. Μία καλημέρα, ένα καλόκαρδο χαμόγελο, ένα τηλεφώνημα από αγαπημένα πρόσωπα. Αντ’ αυτού στα αυτιά της έφτανε η…

(…) Το επώνυμο, / κάπως μου 'πεσε σκύβοντας, /κι εγώ το' δωσα ενέχυρο στον μπακάλη / από τα χρωστούμενα: / μαζεύτηκαν πολλά / από ψωμί και μορταδέλα / και φιάλες κρασί ρετσίνα. / Το πατρώνυμο και…

Γεννήθηκα και έζησα τα πρώτα μου επτά χρόνια στην οδό που είχε το όνομα του σκοτεινού φιλόσοφου. Και νιώθω πάντα σαν να με έχει υπό την προστασία του, σαν να…

                                Ο Αλέξανδρος πέθανε μεταξύ της 10ης και 13ης Ιουνίου του 323 π. Χ., πριν προλάβει…

Κεφάλαιο 2:  Δυο θείτσες και μια Μερσεντές   «Δεν είν’ αυτές...» είπε ο Χάρρι από μέσα του. «Δεν μπορεί! Αχ Θεέ μου, ας μην είναι!» Ήταν ένας εξοχικός σιδηροδρομικός σταθμός…

πῶλε Θρηικίη, τί δή με λοξὸν ὄμμασι βλέπουσα νηλέως φεύγεις, δοκεῖς δέ μ᾽ οὐδὲν εἰδέναι σοφόν; ἴσθι τοι, καλῶς μὲν ἄν τοι τὸν χαλινὸν ἐμβάλοιμι, ἡνίας δ᾽ ἔχων στρέφοιμί σ᾽…