ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΗ ΑΓΑΠΗ/ ΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ   “Σε αγαπώ απροσδιόριστα” είπες. Ακόμα δεν ήξερα ποιος μιλούσε σε ποιον.   Είκοσι χρόνια κάποιος Σε περιμένει προσηλωμένος ίσως να ήμουν εγώ γνώριζα πως θα έρθεις.…

Στον τελευταίο σταθμό της δεκαετίας ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες (…) Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’ αρέσουν. Γιώργος Σεφέρης, Τελευταίος σταθμός, Ποιήματα, Ίκαρος   Τριάντα μία Δεκεμβρίου. Έντεκα…

 ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΜΟΥ   Οι λέξεις μου δεν βγαίνουν εύκολα στις κρίσιμες στιγμές σαν άσσος από το μανίκι μου. Το αίμα μου όμως  είναι πληθωρικό και σε λίγες μόνο στιγμές…

Ο ΧΡΟΝΟΣ Ο χρόνος σκόνη στα μπαλκόνια και στα κάγκελα, Πάνω τους γράφουν τα ιερογλυφικά τους Τα περιστέρια. Ο χρόνος πάχνη, χιόνι στις σκεπές, Μάταια τα χελιδόνια προσπαθούν Να φτιάξουν…

ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ουδέν κρυπτόν εκεί – κατάχαμα – τους βρήκαν τεφρωμένους και γύψο χύσαν στα σφιγμένα μέλη να σαρκωθεί ο σπάνιος σπαραγμός τους   Ο ένας – είπαν – θα’…

 ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ   Το Βυζάντιο είναι η δεύτερη Ρώμη και τρίτη δεν θα υπάρξει.   Τετράγωνο πλέει το τετράποδο με φορτωμένη βιβλία τη ράχη κι έξω απ’ το παράθυρο ο…

                                                       I   Ταξίδια δύο τετραγώνων. Με πλοηγούς σκυλιά μικρά-μεγάλα. Βλέμμα αλαφιασμένο σ΄ έρημους δρόμους-εκθετήρια αυτοκινήτων. Καθένας…

Διαβάτη ἀμερόληπτε   Διαβάτη ἀμερόληπτε, τώρα ποὺ ἐσὺ περνᾶς ἀπὸ μπροστά μου, σταμάτησε καὶ ἄναψέ μου, μιὰ σταλιά, τοῦ μισεμοῦ τὸ φῶς.  Μὰ μὴν ξεγελαστῇς καὶ πεῖς ὅτι τὸ φῶς…

ΔΩΡΕΑ ΠΡΟΣΩΠΟΥ Δίπλωσε τα χείλη με προσοχή σα να ’ταν γυαλικά αξίας Δυο ποτηράκια εύθραυστα και τα παρέδωσε στο μαέστρο που διηύθυνε την παιδική χορωδία. Στο λαγωνικό που γεννήθηκε φερμάροντας…

νέα ΠΡΕΒΕΖΑ    Ζωή είναι τα όμορφα, τα περιστέρια που πετούνε σ’ ασβεστωμένες μάντρες, στις αυλές               με χρώματα πολλά και δέντρα· ζωή τα δροσερά κορίτσια που όμορφα γελούνε στα…

ΕΠΙΘΑΝΑΤΙΟ   Δεν θα πεθάνεις ούτε απόψε Το ξέρεις Έχουμε πολλά να δούμε και να πούμε Αξόδευτα λόγια και φιλιά μετέωρα Βλεφαρίδες οστράκων μας διαφυλάττουν Στερεώματα μαρτυρούν το αχώρητο Ω,…