Φωτεινή Κονταργύρη: ένα ποίημα
Αντί οδόντος Με ένα δόντι λιγότερο συνεχίζω Άχρηστο δόντι, δεν βαριέσαι Τέρμα πίσω Ούτε που φαίνεται το κενό που άφησε Ούτε που φάνηκε ποτέ Όσο κι αν άνοιγα το στόμα…
Αντί οδόντος Με ένα δόντι λιγότερο συνεχίζω Άχρηστο δόντι, δεν βαριέσαι Τέρμα πίσω Ούτε που φαίνεται το κενό που άφησε Ούτε που φάνηκε ποτέ Όσο κι αν άνοιγα το στόμα…
Πανσέληνος του Οκτώβρη Ο (παρά λίγο) τέλειος κύκλος και η απόλυτη (δήθεν) ευθεία κοσμούν τον ουρανό του Οκτώβρη Άλλο τι βλέπουμε κι άλλο τι είναι αυτό το σύμπαν που…
Ανοδικότης… Κάθε φορά που μας καταβάλλει της καθημερινότητας ο πυρετός… Ας γυρίσουμε να κοιτάξουμε τον ουρανό Σαν την κοτούλα κάθε που πίνει νερό Ευγνωμονεί το σύμπαν Για τους πάγους…
ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ Το βρέφος που θηλάζει δεν κοιτάει το στήθος Κοιτάζει το πρόσωπο της μητέρας Τι βλέπει εκεί μέσα; Χωρίς αμφιβολία, θα έπρεπε να βλέπει τον εαυτό του. Η μητέρα, κοιτάζοντας…
Ο εαυτός του Πέρασε καιρός που τον είδε να φεύγει... Αφού πρώτα τον κοίταξε κατάματα κι έφτυσε στα μούτρα του την προδοσία, ύστερα σιώπησε. Έκανε θρύψαλα τον καθρέφτη του,…
Ο δεκαπεντασύλλαβος Άρση και θέση Ύφεση και δίεση Ατελές και πλήρες Ερώτηση κι απάντηση Ανησυχία κι εφησυχασμός Ο δεκαπεντασύλλαβος ρυθμική συνομιλία -ακόμη και χωρίς λέξεις- με την απλή εκφορά…
ΥΠΟΣΧΕΣΗ Θέλω να γίνω εδώ και τώρα ο μυστικός σου φανοστάτης. Τον δρόμο για το σπίτι να φωτίζω όταν το σκότος και η ταραχή παραμονεύουν. Όταν ανάμεσα σε…
Ας αρχίσω με τον ποιητάκο μέσα μου* ΑΚΟΥ, ΠΟΙΗΤΑΚΟ Για άλλη μια φορά το γραφόμενό σου σε αντιγράφει. Επιφανειακώς. Δουλοπρεπώς. Ανιαρώς. Κοιτάξου στο γραφόμενό…
Ανθοφορία Σε κοντινή απόσταση, η καταιγίδα προχωράει στα βορειοδυτικά, τα φύλλα στις φτελιές ίσα ίσα που ακούγονται. Μέσα απ’ τα χόρτα και τα αγριόχορτα στρατιές εντόμων σαν να ετοιμάζουν…
Ουκ εν πολέμω θνήξεις Ύπνος με διακοπές και όνειρο αλλόκοτο. Μόνος, ντυμένος στα μαύρα, σε δάσος με δέντρα πυκνά. Χέρια απλωμένα σε σχήμα σταυρού ή ικεσίας. Κάτι μου…
ΑΤΙΤΛΟ Ήταν ζεστό το βράδυ εκείνο του Σεπτέμβρη. Ανεβήκαμε λαχανιασμένοι ως τον Προφήτη Ηλία. Τα φώτα της πόλης χαμηλά και πιο πέρα η μαύρη θάλασσα, αργοσάλευτη. Αποζητούσαμε λίγη δροσιά…
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ Φωτογραφίες στάχτη καμένες μνήμες σ’ όνειρα καπνό Εκεί που πεύκα με βαθιά σκιά με της ρητίνης τ’ άρωμα τραπέζι έστρωναν πρωί σε πανηγύρια μέλισσας Στα μαύρα τώρα…