Στην άκρη στήλη άλατος
Έρχομαι κάθε μέρα για να σε δω να περνάς
βαποράκι μαγεμένο πάντα μακριά…
Δυο ξανθοί καπετάνιοι είναι τα μάτια σου΄
Το στόμα σου ένα μικρό κόκκινο μαντήλι
που κυματίζει σε ένα αντίο που ματώνει!
Έρχομαι για να σε δω να περνάς΄ μέχρι που μια μέρα,
μεθυσμένο από το κύμα και την απονιά,
βαποράκι μαγεμένο πάντα μακριά,
το άστρο του απογεύματος θα δύσει!
Τα ξάρτια άνεμοι προδότες άνεμοι
γυναίκας που πέρασε!
Θα παραγγέλλουν οι ξανθοί σου καπετάνιοι΄
και αυτός που θα έχει φύγει θα είμαι εγώ!
