ΤΟ ΣΠΙΤΙ
Τώρα ζούμε εδώ.
Κατοικούμε δίπλα στη θάλασσα
το φεγγάρι κλαδεύει τα κύματα.
Εδώ τα μωρά είναι γέροι
η πόρτα ανοιχτή
οι φεγγίτες κοιτάζουν στην άλλη πλευρά.
Αν σκάψεις στα θεμέλια του σπιτιού
η φυσαλίδα της ώρας θα σκάσει
και θα βρεις ένα κήτος να ξεπροβάλει απ’ το χώμα
μ’ άθικτα όλα του τα πλευρά.
Εγώ αυτό το λέω μνήμη,
σώμα που αλλάζει.
Τώρα ζούμε εδώ.
ΘΡΑΥΣΜΑ
Ράγισε τον καθρέφτη η κραυγή μου.
Μάζεψα ένα θραύσμα.
Το έβαλα στο κέντρο της ζωής μου.
Έγινε το έδαφος που στέκομαι
ο μέσα ήλιος που αγγίζω.
Εγώ τον θάνατο μου τον θυμάμαι
και ζω μετά από αυτόν.
