Happy New Year
Στον Β.Π.Κ και πάλι
Κοίτα, δεν ζητάω πολλά
μόνο το χέρι σου, να το ‘χω
σαν ένα βατραχάκι που έτσι κοιμάται ευχαριστημένο.
Έχω ανάγκη αυτή την πόρτα που μου άνοιγες
για να μπω στον κόσμο σου, αυτό το κομματάκι
από γλυκιά ζάχαρη, από χαρούμενη πιρουέτα.
Γιατί δεν μου δανείζεις το χέρι σου αυτή τη νύχτα,
την τελευταία του χρόνου; Καλούν ερωτικά τα νυχτοπούλια.
Δεν μπορείς για τεχνικούς λόγους.
Τότε το σχεδιάζω στον αέρα, κάνοντας στημόνι κάθε δάχτυλο,
το μεταξωτό πάνω μέρος της παλάμης
και την χούφτα σου, αυτή τη χώρα των θεϊκών δέντρων.
Έτσι το παίρνω και το κρατώ,
σαν από αυτό να εξαρτιόταν στον κόσμο
η διαδοχή των τεσσάρων εποχών,
το λάλημα των πετεινών και η αγάπη των ανθρώπων.
