Να πάω μια εκδρομή.
Εκεί που βγαίνει το αλάτι του κόσμου.
Εκεί που τα νερά αρνούνται
να αποφασίσουν αν είναι λίμνη
ή θάλασσα.
Να πάω μια εκδρομή.
Όχι σε μέρη με ξένους
και πεντάστερα πακτωμένα τέρατα.
Να πάω εκεί που η μελαγχολία
μοιάζει με μικρό κορίτσι με γαλάζιο φόρεμα
και λυπημένο χαμόγελο.
Εκεί που τα μάτια των ανθρώπων κοιτούν
στα κρυμμένα υπερώα της ψυχής.
Να πάω μια εκδρομή.
Εκεί που η Έξοδος
αναγκάζει ακόμα και τους μικρούς
να μιλάνε χαμηλόφωνα.
Να πάω μια εκδρομή.
Να αφήσω στα πόδια της Τασούλας*
ένα λουλούδι κομμένο από τον κήπο της
πονεμένης μου καρδιάς.
Να πάω μια εκδρομή.
Να έρθεις κι εσύ.
Μπας και.
Στο Μεσολόγγι.
