Ωμή κατεργασία σάρκας

Απαγορευόταν διά ροπάλου η κατανάλωση κόκκινου επεξεργασμένου κρέατος. Μπέικον, ζαμπόν, μορταδέλας. Έτσι συντόμευε τη ζωή μου ο δικός σου έρωτας που περνούσε από το στομάχι.

Σίγουρα δεν θα ήταν του γούστου μου το νηστίσιμο τυρί και τα μπιφτέκια από σόγια. Το σώμα θα πεινούσε, αν όχι εξίσου με το πνεύμα, στα όρια της επαιτείας και της απίσχνασης.

Προτιμώ, λοιπόν, να σιγοψήνομαι στη θράκα σου. Χοιρινή μπριζόλα, στουμπισμένη με σφυρί από τη λάβρα της κλίνης σου, όπως μια προψημένη μερίδα στα ράφια της κρεαταγοράς.

Κι άσε τα τριγλυκερίδια ν’ ανεβαίνουν…

Αυτό που είμαι

Ανέβηκα στο βουνό γλιστρώ σ’ όλες τις στροφές και τα φιδογυρίσματα. Ξεδίψασα στο λασπωμένο χνάρι του λύκου κι η αλεπού με σκέπασε με το περίσσιο πυρρόξανθο χνούδι της τις νύχτες της καταιγίδας.

Δεν ξέρω τι έπρεπε να φοβόμουν. Η πυκνωμένη πνοή του αέρα μοίραζε ρυτίδες και ουλές στο διάσελο του πρώτου φωτός. Αυτά που έτρεμα θα έρχονταν και όσα δεν περίμενα θα μ’ έβρισκαν.

Θα γινόμουν αυτό που είμαι. Καμία έκπληξη ή αμφιβολία. Ακόμη κι αν είχα καταστεί φορέας θαύματος ή μετάλλαξης, δεν θα καταστρεφόταν η αλληλουχία της γενεαλογίας.

You can’t turn blood into water.

Μένη Πουρνή

*Τα παραπάνω ποιήματα συμπεριλαμβάνονται στην υπό έκδοση ποιητική συλλογή μου Σικελική άμυνα και άλλα ποιήματα που θα κυκλοφορήσει το Φεβρουάριο σε ιδιωτική έκδοση.