Οι Γάλλοι δε μιλούν σχεδόν ποτέ για τις γυναίκες τους μπροστά σε άντρες.

      Και  δε μιλούν γιατί  φοβούνται μήπως τις γνωρίζουν καλύτερα απ’ αυτούς.

Μοντεσκιέ:   Επιστολή LV

Η περιέργεια των  Παρισινών ( Επιστ. xxx )

Η Περιέργεια των κατοίκων του Παρισιού φτάνει συχνά ως την παραξενιά, γιατί όταν πρωτοήρθαν εδώ, με κοίταζαν όλοι σαν να είχα κατέβει απ’ τον ουρανό. Πράγματι, άντρες, γυναίκες, παιδιά και γέροι ήθελαν όλοι  να με δουν. Έτσι κάθε φορά που ήθελα να κάνω περίπατο στην πόλη, όλος ο κόσμος έβγαινε στα παράθυρα  και με κοίταζε. Και μια φορά, μάλιστα, που είχα πάει στον Κεραμεικό είδα να σχηματίζεται γύρω μου ένας κύκλος από περίεργους  – ακόμα και οι γυναίκες κάνανε ένα πολύχρωμο ουράνιο τόξο που με περιτριγύριζε. Αν πάλι πήγαινα στα θέατρα, όλα τα κιάλια των θεατών στρέφονταν επάνω μου. Ποτέ δεν κοίταξαν έναν άνθρωπό τόσο πολύ όσο εμένα. Γελούσα καμιά φορά που άκουγα γύρω μου να λένε: « Μοιάζει πολύ με Πέρση ». Κάτι, δηλαδή, αξιοθαύμαστο! Έβρισκα να ‘χουν  το πορτρέτο μου παντού. Έμπαινα στα μαγαζιά και όλοι γύριζαν να με κοιτάξουν – τόσο πολύ νομίζανε  ότι δεν με είχαν δει αρκετά. Κάποια στιγμή ο μεγάλος θόρυβος και οι πολλές τιμές άρχισαν να με κουράζουν: δεν πίστευα ποτέ πως ήμουν ένας άνθρωπος τόσο περίεργος και τόσο σπάνιος. Και, μολονότι εγώ είχα πολύ καλή γνώμη για τον εαυτό μου, δεν φανταζόμουν  ότι θα τάραζα με την παρουσία μου την ησυχία μιας μεγάλης πόλης, στην οποία ήμουν τελείως άγνωστος. Αυτό με έκανε να βγάλω τα περσικά ρούχα και να φορέσω ένα ευρωπαϊκό κουστούμι, για να δω εάν θα ‘μενε ακόμα κάτι αξιοθαύμαστο από τη φυσιογνωμία μου. Και είναι αλήθεια ότι αυτή η προσπάθεια με έκανε να καταλάβω, στην πραγματικότητα, τι αξίζω χωρίς εκείνα τα ξενικά στολίδια.  Και είδα τότε να με κρίνουν πιο σωστά, γιατί έχασα ξαφνικά  το ενδιαφέρον και την εκτίμηση του κόσμου και έγινα  μονομιάς μια φριχτή μηδαμινότητα. Κάποιες φορές  έμενα πολλή ώρα με παρέα, χωρίς να με κοιτάζουν, και όταν κάποιος απ’αυτούς μάθαινε, τυχαία , ότι είμαι Πέρσης, αμέσως άκουγα γύρω μου κάτι  σαν βουητό: «Α! ο κύριος είναι Πέρσης; Περίεργο πράγμα! Πώς μπορεί κανείς να είναι Πέρσης;».

————————-