Στον Καθηγητή Ιωάννη Δ. Τσόλκα,

Με απέραντη ευγνωμοσύνη

Η ΕΛΙΑ

Έπιασα τον εαυτό μου

να κρυφακούει τις χρυσόμυγες και τα τζιτζίκια,

τα τριζόνια και τις μέλισσες.

Κρέμασα τα τραγούδια τους σε μια ελιά

έξω απ’ το παραθύρι μου

κοντά στην κάμαρα μου.

Το πρωί θα τα μαζέψω λουσμένα στης λίμνης τα νερά,

μαζί με τα όνειρα μου.

Θα τ’ απλώσω στο δρομί που βάφτηκε με αίμα.

Θα τα ποτίζω το πρωί,

Θα τους μιλώ το βράδυ,

μέχρι τα πράσινα φτερά τους να ταξιδέψουν

πέρα από των παιδικών ματιών το ουράνιο τόξο,

που τα θωρούν με δάκρυα και προσμονή γλυκιά .

Πέρα εκεί στην Αρχή του Κόσμου.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Β. ΜΟΛΑΡΗ

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2023