Αναρωτιέστε άραγε κι εσείς, όπως κι εγώ ακόμα, κάθε τόσο, τι να είναι επιτέλους η ποίηση; Εκτός από «το καταφύγιο που φθονούμε», μην είναι και «τ’ άπαρτα ψηλά βουνά»; …
ΡΟΔΟ ΜΟΝΑΧΑ Τ’ ΟΥΡΑΝΟΥ Ἀπὸ ψηλὰ ἡ λύπη γιὰ μέρες ρόδο ἑκατόφυλλο ἔραινε τὸν ἀέρα πυρακτωμένη σὲ διαστολὴ φάους Φεβρουαρίου στεφάνη πορφυρή. Μὰ γιὰ τὴ λύπη δὲν…
Το εκκρεμές της θλίψης. Στο έρημο σπίτι την πόρτα ψάχνεις ν' ανοίξεις. Την είσοδο όμως αλλάξαν και απορημένος κλειδιά αναζητάς. Μες στο σκοτάδι τη χαμηλή πολυθρόνα γυρεύεις. Εκείνη που…
ΕΤΟΥΤΗ ΤΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ Ετούτη…
