Τασούλα Καραγεωργίου: ένα ποίημα
Ἡ θεια-Ἀχτίτσα τὰ Χριστούγεννα Κι ἂν σήμερα ὅλοι ἐμεῖς, τῆς παλαιᾶς παιδείας μετασχόντες, ζοῦμε ἀναπάντεχα ἐμπρός σὲ μιὰν ὀθόνη συνεχῶς, –μιὰ νέκυια περίεργη τῶν ζώντων μὲ τοὺς ἀνθρώπους σὰν…
Ἡ θεια-Ἀχτίτσα τὰ Χριστούγεννα Κι ἂν σήμερα ὅλοι ἐμεῖς, τῆς παλαιᾶς παιδείας μετασχόντες, ζοῦμε ἀναπάντεχα ἐμπρός σὲ μιὰν ὀθόνη συνεχῶς, –μιὰ νέκυια περίεργη τῶν ζώντων μὲ τοὺς ἀνθρώπους σὰν…
Σε δρόμους γιορτινούς του ’20 Δε θέλω να μοσχοβολήσει νοσταλγία. Σε δρόμους γιορτινούς του Είκοσι πορεύομαι φτιασιδωμένους με στολίδια μυριάδες: στολίδια επηρμένα, που κατέλαβαν την πόλη και εξανδραποδίσαν τους…
Η ΔΗΜΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΠΙ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΟΥ Στον Ν.Β. Εν αρχή ήταν η αρχή βγαίνοντας διστακτικά μέσα απ' το τίποτα: από ένα στρώμα σκοταδιού παχύ με κηλίδες κόκκινες, όπως π.χ.…
Η ΓΛΥΚΕΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ Όταν το γκρίζο αγκαλιάσει το στερέωμα και η βροχή νοτίσει το χορτάρι οι άνθρωποι χαίρονται κρυφά. Μέσα στην ησυχία και την γλυκειά προσμονή…
ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΕΣ Μου 'λεγες πως οι τοίχοι έχουν αυτιά κι εγώ χαιρόμουνα που κάποιος θα μπορούσε να μ' ακούσει. Από τότε έμαθα να κλείνομαι σπίτι νωρίς. Ξεκρέμασα τα κάδρα για…
ΠΙΝΑΚΙΔΑ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΥ Μην μου ξαναπείς να έρθω στα όνειρά σου Ξέρω απ’ την αρχή πώς τελειώνουν. Τρως αμίλητος στο τραπέζι απέναντί μου Και πάντα κοιτάς τη σκιά μου στον…
ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΗ ΑΓΑΠΗ/ ΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ “Σε αγαπώ απροσδιόριστα” είπες. Ακόμα δεν ήξερα ποιος μιλούσε σε ποιον. Είκοσι χρόνια κάποιος Σε περιμένει προσηλωμένος ίσως να ήμουν εγώ γνώριζα πως θα έρθεις.…
Στον τελευταίο σταθμό της δεκαετίας ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες (…) Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’ αρέσουν. Γιώργος Σεφέρης, Τελευταίος σταθμός, Ποιήματα, Ίκαρος Τριάντα μία Δεκεμβρίου. Έντεκα…
Ο ΧΡΟΝΟΣ Ο χρόνος σκόνη στα μπαλκόνια και στα κάγκελα, Πάνω τους γράφουν τα ιερογλυφικά τους Τα περιστέρια. Ο χρόνος πάχνη, χιόνι στις σκεπές, Μάταια τα χελιδόνια προσπαθούν Να φτιάξουν…
ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ουδέν κρυπτόν εκεί – κατάχαμα – τους βρήκαν τεφρωμένους και γύψο χύσαν στα σφιγμένα μέλη να σαρκωθεί ο σπάνιος σπαραγμός τους Ο ένας – είπαν – θα’…
ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ Το Βυζάντιο είναι η δεύτερη Ρώμη και τρίτη δεν θα υπάρξει. Τετράγωνο πλέει το τετράποδο με φορτωμένη βιβλία τη ράχη κι έξω απ’ το παράθυρο ο…
REQUIEM Ι. Για το Αγόρι Ξεχύθηκαν από κατοπτρισμένα ύψη ρεύματα υδάτινα χτυπώντας ανοιγμένα στήθια. Ζητούν να μας συντρίψουν. Βρυχήθηκαν μαύρα σύννεφα καταιγίδας παράλογης. Μας κεραύνωσαν. Σείστηκαν πλάκες κάτω…