Μαρία Δελήτσικου – Παπαχρίστου: ένα ποίημα

              ΟΔΟΣ ΦΑΙΣΤΟΥ  Πράσινες, ολοφούντωτες οι τρεις μαγνόλιες στη σειρά. Χάρμα ματιών στο πεζοδρόμιο το άχρηστο, αφού ανύπαρκτοι οι πεζοί στο δρόμο εκεί. Παχιά, γυαλιστερά, μεγάλα φύλλα στα κλαριά, στις…

0 Comments

Μάρθα Ζιώγα: ένα ποίημα

ΓΡΑΜΜΑ  ΣΤΟΝ ΜΑΚΡΙΝΟ ΑΠΟΓΟΝΟ                                                  Απόγονέ μου  μακρινέ αυτό το γράμμα είναι για  σένα   Αυτό το ποίημα.   Τα χρόνια που έζησα σ’αυτή τη γη έχουν περάσει.  …

0 Comments

Παυλίνα Παμπούδη: Νυχτολόγιο IV

IV   Αυτό το βράδυ Εκτροχιάζονται οι διαδρομές Κουβάρια μπλέκονται   Σ’ ακατανόητους προορισμούς Σε δάση άβατα μυθολογίας ξεχασμένης Σαν ενυδρεία θολά με ολογράμματα λύκων και αγριόχοιρων   Αυτό το…

0 Comments

Αλεξανδρα Ζερβού: ένα ποίημα

ΧΡΥΣΟΡΡΗΜΟΣΥΝΗ*  Λιγόλογη και μετρημένη  και μ΄ένα τεντωμένο δάχτυλο που ακύρωνε τις φράσεις της, επί δεκαετίες  ενηλικιωνόταν. Κόσμια και σιγανή, συμπύκνωνε το βιογραφικό της σε μια μοναδική  παράγραφο κι ας είχε …

0 Comments

Γιάννης Κονδυλόπουλος: ένα ποίημα

Yucca gloriosa   Μετακομίζοντας μας χάρισες τη γιούκα που κοσμούσε το μπαλκόνι σου.   Φυτό ανθεκτικό·  ιδανικό για χώρους εξωτερικούς· εξίσου απειλητικό και αδιάφορο –όπως οι περισσότεροι τριγύρω· άγκυρα τόσο…

0 Comments

Παυλίνα Παμπούδη: Νυχτολόγιο, III

ΙII  Κάτι τριγυρίζει στο περιβόλι, δεν ξέρω τι ακούω σύρσιμο μεταξωτό υπέρηχους, έλυτρα, λέπια ή φολίδες    φουρφούρισμα από σταχτιά φτερά, λαχάνιασμα τρίξιμο από τρίχωμα ηλεκτρισμένο είσαι ο πρόγονος;  …

2 Comments