Καίτη Παυλή: Ο καιρός και ο χρόνος

Παιδιόθεν με απασχόλησαν ζωηρά οι έννοιες Χρόνος και Καιρός. Ιδίως τέτοιες μέρες που γιορτάζαμε την έλευση του νέου και τραγουδούσαμε περιχαρείς: «Πάει ο παλιός ο Χρόνος, ας γιορτάσουμε παιδιά…». Πότε…

0 Comments

Λένη Ζάχαρη “Διαβάζοντας αλλιώς…Παυλίνα Παμπούδη: Το σπίτι στους 40 δρόμους, Ροές, 2011”

Το Σπίτι στους 40 δρόμους είναι η 16η ποιητική συλλογή της Παυλίνας Παμπούδη. “Συνεπής” ως προς τον τρόπο γραφής της, χρησιμοποιεί τα ρεαλιστικά στοιχεία μ' έναν απείθαρχο σουρεαλισμό και δημιουργεί…

0 Comments

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Το δαγκωμένο μήλο

 Ένα μήλο πήγε μόνο του στο παζάρι να πουληθεί. Το μήλο ήταν δαγκωμένο. Κούτσαινε πηγαίνοντας. Κατρακυλώντας. Ώσπου, έφτασε στα πόδια μιας κοπέλας. Ήταν μια μελαχρινή, πολύ όμορφη και φορούσε ένα…

0 Comments

Σκιτσογραφίες 5×5: Μάνος Κοντολέων

Αισθήσεις Τα πεταμένα σκουπίδια γύρω από τους μεταλλικούς κάδους. Τα σάπια φύλλα που σκεπάζουν τις σχάρες των υπονόμων. Τοίχοι που αναδίδουν μυρωδιά από ούρα και μούχλα. Δίπλα στις ρίζες καχεκτικών…

0 Comments

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Μαρσέλ Προυστ / Ο μίτος του χρόνου

Ο Ρότζερ Σάτακ, ένας πολύ σημαντικός μελετητής της ζωής και του έργου του Μαρσέλ Προυστ, λέει σε κάποιο σημείο του βιβλίου του γι αυτόν: ''Οι ζωές των συγγραφέων δεν είναι…

0 Comments

Γιούλη Ζαχαρίου: Θεατής με πολυεστιακά – Ο δικός μου Ταρκόφσκι

Αποκαλυπτική εμπειρία υπήρξαν για μένα όλες οι ταινίες του μεγάλου ρώσου δημιουργού. Αποκαλυπτικές μιας άλλης πραγματικότητας, άγνωστης και όμως εκπληκτικά οικείας, περίκλειστης  και όμως απροσδόκητα ανοιχτής στην ‘’αθώα’’ ματιά ενός…

0 Comments

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΛΗΒΑΝΙΩΤΗΣ: Ένα ποίημα

Τ’  ανύπαρκτου χρόνου τα υπαρκτά   Αγρυπνώ με ήχους σιωπής στη νύχτα του αμετακίνητου χρόνου. Ροή νερών απόμακρου ποταμού εκεί και του ρολογιού της πόλης ψηλά στο λόφο που, βαριεστημένο,…

0 Comments