MyCn18

οχτώ χιλιάδες έτη φωτός μακριά

στο σεμνό και άρρητο σκοτάδι

μια κλεψύδρα μετράει ανάποδα τον χρόνο

και η άλλη εντός της κλεψύδρα

ποθεί να κυλήσουν τα χρώματα

μέχρι την όραση και γίνεται

βλέφαρο στο νεκρό μάτι του κάποτε ήλιου

κοιτάζει που το κοιτάζουν

οι ζωντανοί και το λένε

κέλυφος αερίων και σκόνης

νεαρό νεφέλωμα

*

το συναπάντημα των θεοφάγων

άμμος μέσα στο αυτί του ανέμου

το εφήμερο εφορμά για να μνημειώσει το μεσημέρι

τ’ όραμα στεριώνει γύρω τα νερά τα βράχια τον καιρό

τα στήθη μας ορίζουν το ιερό

πριν πάρει όνομα το φως

για να σαρκωθεί το αυτάδελφο χάσμα

το απόκρυφο ρόδι

το σάβανο σκοτάδι όλο τινάζεται

το απρόσωπο κατασπαράζεται όταν με κατασπαράζει

σπονδυλωτή σκιά

στην γωνία του ψωμιού

τα πάντα πεινάνε την έκρηξη

το δρεπάνι δεν πεινούσε

αλλά το αίμα τ’ Ουρανού

κιόλας έγινε λαός

*

τα ύψη της βροχής η λειψυδρία

το αίτημα των καιρών κανένας τόπος

δίχως τον Ηρόστρατό του

το ευγενές επιτήδευμα του μυστικοφάγου

τα θυρανοίξια του υπουργείου εκμετάλλευσης

του χαμένου χρόνου

face control στο σπήλαιο του Πλάτωνος

φαντάσματα συνθήματα γεμίζουν τα ταμεία

τι νευρικά τα μηνύματα του πόνου

πάντοτε αντιμέτωπος μ’ εκείνο που αγνοείς

θες να σε κατακτήσει;

ψυχή μου αίμα του αέρα

πώς σου έρχεται ο κόσμος

*

ένα ποίημα σε φαντάζεται

φαντάζεται όλα όσα μπορείς

να είσαι

και να γίνεσαι

φαντάζεται

ύλη ανεπίλυτη

μια είσοδος εξωπραγματική

τι είσαι

ανάμεσα στο μέλλον

και το παρελθόν

βαρύτητα;

***

Βασίλης Πανδής

Image credit: Raghvendra Sahai and John Trauger (JPL), the WFPC2 science team, and NASA  https://science.nasa.gov/asset/hubble/planetary-nebula-mycn18-an-hourglass-pattern-around-a-dying-star-2/