Loading...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΠοίηση

Αναστασία Ν. Μαργέτη: Ένα ποίημα

 

 ΤΗΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΤΙΚΗΣ

 

…εἰ θέλεις λαβὼν κάτοπτρον

 περιφέρειν πανταχ

Πλάτων,  Πολιτεία

 

Στης σιωπής το ανερμήνευτο

Γαία και Ουρανός καθρεφτίζονται

στου φωτός το υδάτινο κάτοπτρο.

Ο κόσμος 

σε ηδονική συνεύρεση

με των αντανακλάσεών του

την καλλίστη.

 

Δέντρα σκυμμένα στο νερό

τα είδωλά τους  αγαπούν

και ας πνιγούν

στη λιμνοθάλασσα

των στεναγμών τους.

 

Από νύχτα σε άλλη νύχτα  

παλινδρομούν περιπαθώς

τα δυο φεγγάρια.

 

Όμως

στο μέτρο του μεσημεριού

 –Αλήθεια, να!-

ένα ζευγάρι  ερωδιών

ελεύθερο  

από των ίσκιων την πολιορκία

αναζητάει στο εμείς

της ευδαιμονίας την ουσία.

 

Μέμνησο, ψυχή, της Αρετής

και σπάσε τους καθρέφτες.

 

από τη συλλογή ‘Τρίτοι από της Αληθείας’

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.