Loading...
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΜεταφρασμένη ποίηση

Μπόρις Πάστερνακ: δυο ποιήματα. Μετάφραση από τα ρώσικα: Λίζα Διονυσιάδου

AΫΠΝΙΑ

 

Τι ώρα είναι; Σκοτάδι. Μάλλον τρεις.

Πάλι δεν πρόκειται να κλείσω μάτι.

Ο βοσκός σαλαγάει την ανατολή

Αργά αργά παγώνει στο παράθυρο

Που βλέπει στην αυλή.

 

Κι εγώ είμαι μόνος.

 

Δεν είναι αλήθεια, εσύ

με όλο το λευκό σου θρόισμα

Είσαι μαζί.

 

 

ΨΥΧΗ

 

Ψυχή μου, λυπημένη

με όλων των κοντινών μου,

εσύ γεμισμένη

τα βάσανα των ζωντανών.

 

Σε βαλσαμωμένα σώματα,

αφιερώνοντας στίχους,

με λύρα σπαρακτική

θρηνώντας τους.

 

Εσύ στον άγριο καιρό μας

για αξιοπρέπεια και τρόμο

σε τεφροδόχο κρατάς

συγχωρώντας τη στάχτη.

 

Τα βάσανά τους σήκωσες

σε λύγισαν

αποφορά πτώματος μύρισες

πεθαμένων και τάφων.

 

Φτωχή μου ψυχή,

τα είδες όλα εδώ

σαν μύλος τα άλεσες,

τα έκανες χυλό.

 

Συνέχισε ν’ αλέθεις

τα περασμένα όλα

σαράντα χρόνια με μιας

κοπριά στο κοιμητήριο.

 

Βιογραφικό σημείωμα:
Ο Μπαρίς Παστερνάκ (1890-1960) γεννήθηκε στη Μόσχα και έγινε γνωστός ως ποιητής με το έργο του “Αδελφή μου ζωή”. Το περίφημο μυθιστόρημά του “Δόκτωρ Ζιβάγκο”, που εκδόθηκε το 1957 σε ιταλική μετάφραση, ξεσήκωσε στην πατρίδα του άγρια πολεμική και κριτικές εναντίον του. Έτσι όταν το 1958 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ προτίμησε να το αρνηθεί και έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του σε σχετική απομόνωση.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.