Από την εποχή τής οικονομικής Κρίσης και της καραντίνας λόγω κορωνοϊού οι μονόλογοι δεν είναι απλώς απότοκος μιας σκηνικής ή αφηγηματικής οικονομίας, αλλά αντικατοπτρίζουν τον εντεινόμενο εσωστρεφή ατομικισμό τής περιρρέουσας ατμόσφαιρας. Στη μεταβατική, μεταιχμιακή εποχή μας πληθαίνουν οι παράλληλοι μονόλογοι, ο ανθρώπινος εγκέφαλος αδυνατεί να διαχειριστεί τα εισερχόμενα σήματα κι αμύνεται αυτοπροστατευόμενος με το «να ρίχνει ασφάλειες» (όπως λέμε στη μηχανολογία-ηλεκτρολογία). Όταν ένα κλειστό σύστημα υπερφορτίζεται υπερθερμαίνεται και χρειάζεται «πύργους ψύξεως» όπως στα πυρηνικά εργοστάσια. Αυτό είναι κάτι αυτόματο κι απαραίτητο, ικανή κι αναγκαία συνθήκη επιβίωσης.

Φαίνεται ήδη στην μετά-ποίηση τής μετανεωτερικής ελευθεριότητας, φαίνεται στις καθημερινές τηλεφωνικές κλήσεις μεταξύ φίλων, φαίνεται στον δημόσιο λόγο, στη διδασκαλία, στις παρουσιάσεις βιβλίων, στις συνεντεύξεις. Ε-αυτισμός [με την καλή, θετική και άγια τού όρου έννοια]. Το ανθρώπινο είδος εξελίσσεται πολύ γρήγορα προκειμένου να προλάβει – έστω και ασθμαίνον – την ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη.

Το θέατρο ήταν πάντα – εξ ορισμού – ο μεγεθυμένος, υπερβολικός-παραβολικός, διαθλαστικός καθρέφτης των κοινωνικοπολιτικών ιδεολογικών – αισθητικών αλλαγών. Ανάλογα με τής μόδας τον συρμό προσαρμόζονται και τα γούστα τού κοινού επηρεάζοντας την οπτικοακουστική παραγωγή.

Αυτά προλογικώς, γενικώς τε και θεωρητικώς.

Στη συγκεκριμένη παράσταση διαπιστώνουμε μία δραματουργική μετεξέλιξη τού Συρανό ντε Μπερζεράκ. «Δεν υπάρχει παρθενογένεση στην Τέχνη», ούτως ή άλλως.

Ένας αμόρφωτος-αντιποιητικός «πεζός» σύζυγος προσκρούει στην χρόνια περιφρόνηση τής γυναίκας του, στη επίμονη άρνησή της να του απευθύνει τον λόγο, επειδή – προκειμένου να την κατακτήσει – της είχε απευθύνει τρία ερωτικά γράμματα δια χειρός εμπίστου τινός φίλου του, τον οποίον μετά παραμέρισε για να αποφύγει το επαπειλούμενο ιψενικό τρίγωνο.

Μονόλογος με κλιμάκωση. Ο μον-αγωνιστής φτάνει να πετάει κατά γης τα βιβλία τής γυναίκας του και να επιχειρεί να τα κάψει καταδεικνύοντας – εμμέσως πλην σαφώς – τη σύνδεση αμάθειας-ημιμάθειας και φασισμού.

Κι οι δοκησίσοφοι τής τζάμπα και αβασάνιστης μεταμοντερνιάς άλλωστε το ίδιο πράττουν: απαξιώνουν την αυθεντική λογοτεχνική ελεύθερη έκφραση με τα φληναφήματα και τις δοξολογίες-επιβραβεύσεις ομοίων τους. Φτάσαμε στο άλλο άκρο από την σκηνικώς στηλιτευόμενη παλαιάς κοπής «πραγματικότητα»: τώρα δεν καίνε τα βιβλία, καίνε τα μυαλά με την υπερπληθώρα fake-news και με την αναξιοκρατική «συνωμοσία των μετρίων». Και για να απαλύνουμε το κλίμα η αθηρόστομος γιαγιά μου έλεγε «όμοιος ομοίω αεί… βελάζει [πελάζει]».

Έτσι ως αντεστραμμένο σχόλιο είναι ιδιαίτερα ευπρόσδεκτο αυτό το δραματουργικό εύρημα, που το υποστηρίζει αριστοτεχνικά ο σεμνός διακριτικός κι αθόρυβος καλλιτέχνης Πέτρος Αποστολόπουλος, στον πάντα πρωτοποριακό, ψαγμένο Χώρο Πολιτισμού Εκστάν με τους ψαγμένους, τους ανήσυχους πνευματικούς ανθρώπους τής ταραγμένης εποχής μας.

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:

Κείμενο: Δημήτρης Λέντζος

Σκηνοθεσία: Πέτρος Αποστολόπουλος

Μουσική: Μιχάλης Τερζής

Σκηνικά/Κοστούμια: Λαμπρινή Καρδαρά

Φωτισμοί: Μάριος Τσαμαντιώτης

Προβολή/Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού

Ερμηνεία: Πέτρος Αποστολόπουλος

Στα τραγούδια ακούγονται: Βασίλης Λέκκας και Φωτεινή Βελεσιώτου

Δείτε το. Πρόκειται για έναν επί σκηνής σπαραγμό που θα σας συνταράξει.

Τα κωμικά αντιστικτικά στοιχεία που προσθέτει ο ερμηνευτής (σκηνοθέτης και ηθοποιός) Πέτρος Αποστολόπουλος χαρίζουν στο όλον θέαμα-ακρόαμα μία άκρως απαραίτητη μεταμπρεχτική αποστασιοποίηση εφαρμόζοντας σοφά το απολύτως επαληθεύσιμο «παράδοξο τού Diderot».

Μακάρι να πληθαίνουν ανάλογες θεατρικές παραγωγές, εάν θέλουμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και να αυτοβελτιωθούμε ακούγοντας τόσο προσεκτικά, κριτικά, αντικειμενικά – διϋποκειμενικά και τον δικό μας ασίγαστο εσωτερικό μονόλογο.

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας https://konstantinosbouras.gr ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασεολόγος και κριτικός

info:

https://www.ticketservices.gr/event/ekstan-sti-siopi-tou-dimitri-lentzou/?lang=el

Θέατρο ΕΚΣΤΑΝ

από 8 Μαρτίου 2026

Κυριακή στις 20:00

Ο Πέτρος Αποστολόπουλος ερμηνεύει το καθηλωτικό έργο του ποιητή και συγγραφέα Δημήτρη Λέντζου, σε μια παράσταση που ψηλαφεί τα όρια της αγάπης, της ενοχής και της συγχώρεσης.

Το έργο, που πριν από δέκα χρόνια γνώρισε θερμή υποδοχή και εξαιρετικές κριτικές, παρουσιάζεται ξανά στο κοινό στο θέατρο Εκστάν.

Για το έργο:

Μια νύχτα που έρχεται να αναμετρηθεί με είκοσι πέντε χρόνια απόλυτης σιωπής. Όλα ξεκίνησαν όταν ένας νέος άντρας στερημένος από μόρφωση, κατάκτησε τη γυναίκα που αγαπούσε μέσα από γράμματα που ένας μορφωμένος φίλος του έγραφε γι αυτόν. Όταν η απάτη αποκαλύφθηκε μετά το γάμο, εκείνη επέλεξε να παραμείνει δίπλα του βυθισμένη στη βουβή τιμωρία μιας ολόκληρης ζωής, μέχρι τη στιγμή της αποψινής, τελικής αναμέτρησης.

Ένα έργο που εξερευνά τη σιωπή ως τιμωρία και άμυνα, τη μοναξιά μέσα στη συνύπαρξη, την ανάγκη για συγχώρεση και λύτρωση, την ανθρώπινη αδυναμία- λάθη, ανασφάλειες που καθορίζουν την ανθρώπινη μοίρα.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:

Δημήτρης Λέντζος:

Γεννήθηκε στις Μηλιές Ηλείας του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας. Έχει εκδώσει δέκα ποιητικές συλλογές και ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από τον Χρήστο Λεοντή, τον Μιχάλη Τερζή, τον Νεοκλή Νεοφυτίδη, τον Στάθη Γκότση, τον Νίκο Πλατύραχο, τον Βαγγέλη Μαχαίρα, τον Γιώργο Καγιαλίκο κ. α. Τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Νίκος Δημητράτος, ο Παντελής Θαλασσινός, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Μίλτος Πασχαλίδης, ο Διονύσης Τσακνής, ο Γιάννης Κότσιρας, η Πίτσα Παπαδοπούλου, η Νεφέλη Φασούλη…

Από τις εκδόσεις Μετρονόμος κυκλοφορούν πέντε συλλογές διηγημάτων του και τρεις συλλογές παραμυθιών.

Στο θέατρο έχουν παιχθεί τα έργα του «Η μεγάλη διαδήλωση του ενός» σε σκηνοθεσία και ερμηνεία Τάκη Σπηλιόπουλου. Το «ΚΤΕΛ Πελοποννήσου» με την Ελένη Τζαγκαράκη σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου και το «Ο γιος μου ο Ελπήνορας» με την Αιμιλία Υψηλάντη.

Πέτρος Αποστολόπουλος:

Γεννήθηκε το 1968 στη Γερμανία από Έλληνες μετανάστες. Τελείωσε τη Δραματική σχολή Γ. Θεοδοσιάδη. Για 4 χρόνια παρακολούθησε το εργαστήρι υποκριτικής της Ελένης Σκότη στο Θέατρο Επί Κολωνώ.

Συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης, την Ασπασία Παπαθανασίου, την ομάδα ”Πεδίον”, το Δη.πε.θε Κέρκυρας, το Θέατρο Επί Κολωνώ, την ομάδα 90οC του Δημ. Κομνηνού, τους θιάσους Γ. Μόρτζου, Γ. Κιμούλη, Ελ. Γερασιμίδου, Τζένης Φωτίου, Μαίρης Βιδάλη, Ελ. Παπαχρηστοπούλου και πολλών αξιόλογων ακόμα, με έργα που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα ρεπερτορίου.

Για τον ρόλο του Χαλεπά στο έργο «Γιαννούλης Χαλεπάς: η κοιμωμένη μου» του Γιώργου Α. Χριστοδούλου στο Θέατρο Τέσσερις Εποχές, σκηνοθεσία Γ. Μόρτζου, τιμήθηκε το 2014 με το βραβείο ερμηνείας «Μάνος Κατράκης» από την Κορφιάτικη Ακαδημία.

Στην τηλεόραση συμμετείχε σε διαφημίσεις (Moller’s κ.α.) και σήριαλ «Μεν και δε», «Μαύρο ρόδο», «Πανθέοι», «Σασμός», «Άγιος έρωτας», «Παραλία», «Δικαστής», «Να μ’ αγαπάς», «Έχω παιδιά», «Μια νύχτα μόνο», «Ριφιφί», «Ηλέκτρα» κ.α. Στον κινηματογράφο συμμετείχε στην «Ευτυχία» του Άγγελου Φραντζή.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

Θέατρο ΕΚΣΤΑΝ

Καυτατζόγλου 5, Αθήνα 11144

τηλ. 213 021 0339

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:

από 8 Μαρτίου 2026

Κυριακή στις 20:00

ΔΙΑΡΚΕΙΑ:

65′ (χωρίς διάλειμμα)

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:

10€ Γενική είσοδος

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Μετά την έναρξη της παράστασης, η είσοδος δεν είναι δυνατή στο Θέατρο.

Παρακαλούμε για την έγκαιρη προσέλευση σας

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ:

TICKET SERVICES

– online: www.ticketservices.gr

– τηλεφωνικά: 2107234567

– εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39, Αθήνα

Οι τηλεφωνικές και οι online αγορές περιλαμβάνουν χρέωση υπηρεσίας

5% επί της τιμής του εισιτηρίου

(ελάχιστη χρέωση 0,50€)

E-TICKET:

Τα εισιτήρια που αγοράζονται ηλεκτρονικά λαμβάνονται σε μορφή PDF και εκτυπώνονται ήαποθηκεύονται σε κινητό τηλέφωνο