Κωνσταντίνος Μπούρας: «Ο ουρανός κατακόκκινος. Στον γαλαξία της Αναγνωστάκη» από και με τη Ρούλα Πατεράκη

... εις δόξαν των δεκαετιών 1980 και 1990. Η Ρούλα Πατεράκη είναι ένα κεφάλαιο στο Ελληνικό Θέατρο. Πνευματικός Άνθρωπος με παγκόσμιες ανησυχίες αλλά όχι (ακόμη) με διεθνή προβολή, όπως θα…

0 Comments

Φάνης Κωστόπουλος: Ιβάν Τουργκένιεφ, Θεατρικός προάγγελος του Τσέχοφ

Ο Ιβάν Τουργκένιεφ - μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας - ήταν γνωστός για το κομψό ύφος του και την κριτική του στη δουλοπαροικία,παράλληλα, όμως, τον θεωρούσαν ως τον πρώτο Ρώσο…

0 Comments

Σάρα Θηλυκού: «Το αρχαίο δράμα εμπνέει και η Αθήνα ενώνει τους νέους της Ευρώπης», Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, Φρυνίχου, 24 & 26/4/26

Η καλλιτεχνική συνάντηση μαθητών από την Ελλάδα και το εξωτερικό αφιερωμένη στο αρχαίο δράμα  - και στην οποία η υπογράφουσα συμμετείχε ως δημιουργός - έριξε αισίως αυλαία. Μία πραγματικά φιλόδοξη…

0 Comments

Βάλτερ Πούχνερ: Ο Άδης ως τόπος δικαίωσης στη νεοελληνική δραματουργία (μέρος 2ο)

Ενώ στη σάτιρα του Σκούρτη ο Άδης φανερώνεται πλέον ως κρατικός οργανισμός σε σήψη, στη σάτιρα του Καμπανέλλη οδηγείται στην πλήρη αποσύνθεση και διάλυση, κάτω από την επίδραση των οικονομικών…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: “Pasolini, Callasl’impossible amour”στο παρισινό θέατρο “Comédie Italienne”.

Δύο μύθοι ξανασυναντιούνται: Η Μαρία Καλογεροπούλου-Callas και ο Pier Paolo Pasolini, μέσα από την αθάνατη έλξη των ομοίων γράφουν Ιστορία εσαεί, γιατί ο Πολιτισμός τούς οφείλει την ανοικτοσύνη και την…

0 Comments

Βάλτερ Πούχνερ: Ο Άδης ως τόπος δικαίωσης στη νεοελληνική δραματουργία (1ο μέρος)

Δύο από τα τελευταία μου μελετήματα, γραμμένα με προτροπή της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, είτε για ημερίδα είτε για συλλογικό τόμο, ασχολήθηκαν με το θέμα του δικαίου ή και…

0 Comments

Κωστής Ζ. Καπελώνης: Μικρό Όνειρο για το Θέατρο 1

Λέει ο Μάνος Χατζιδάκις: «Όταν δεν έχουμε κάτι σοβαρό να προσθέσουμε, γιατί να υπάρχουμε;» Ακολουθούν σημειώσεις, που προκλήθηκαν από διάφορα περιστατικά της θεατρικής διδασκαλίας. Προορίζονται για ένα βιβλίο ποίησης με…

1 Comment

Κωνσταντίνος Μπούρας: “NINA 2”, αγγλόφωνο θέατρο στην Αθήνα στο Theatre of the NO, παράλληλα με το μονόπρακτο τού Μπέκετ «Η τελευταία μαγνητοταινία τού Κραπ».

Ένα έργο για την κλιμακτήριο, την κατάθλιψη, τον αλκοολισμό, το άγχος τού περάσματος κάθε χρονικής έννοιας, για την αιώνια νεότητα, για το σεξ (που ενίοτε συγχέεται με τον έρωτα ή…

0 Comments

Βάλτερ Πούχνερ: Οι ελληνικές κοινότητες της Κριμαίας, της Αζοφικής και του Καυκάσου και το θέατρό τους στις αρχές του 20ού αιώνα Γ’ μέρος

Επιλογή ανταποκρίσεων από τον ελληνικό τύπο της Οδησσού Ακολουθεί η μεταγραφή και παράθεση άρθρων του ελληνικού Τύπου της Οδησσού. Παραιτηθήκαμε από την πιστή απόδοση της ιστορικής ορθογραφίας· ομαλοποιήθηκε ως ένα…

0 Comments

Ελισσαίος Βγενόπουλος: Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;

Στα βήματα ενός ανελέητου χορού «Αλήθεια και ψευδαίσθηση. Ποιος μπορεί να ξεχωρίσει τη διαφορά;» Με αυτή τη φράση, σχεδόν ψιθυριστή, που λέγεται από τον Τζορτζ και επιπλέει προς το τέλος…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: «ΛΙΓΕΙΑ» του Έντγκαρ Άλλαν Πόε σε σκηνοθεσία Δανάης Κατσαμένη στο Θέατρο ARROYO.

Ο φιλότεχνος φιλοθεάμων φιλαναγνώστης θεατής, θιασώτης των πολιτιστικών δρωμένων, ο συνδημιουργός καλλιτεχνικών δράσεων φαίνεται ότι κουράστηκε από το μεταμοντέρνο κι επανέρχεται δριμύτερος/η/ο στο «κλασικό» (ακόμα και το πρόσφατο: των αρχών…

0 Comments

Βάλτερ Πούχνερ: Οι ελληνικές κοινότητες της Κριμαίας, της Αζοφικής και του Καυκάσου και το θέατρό τους στις αρχές του 20ού αιώνα, Β’ Μέρος

Δεύτερο μέρος  Eπαγγελματικοί θίασοι Μολοντούτο, οι μετακινήσεις των επαγγελματικών θιάσων στον αναφερόμενο χώρο στις αρχές του 20ού αιώνα πρέπει να εγγραφούν σε μια πιο σφαιρική χαρτογράφηση των περιοδειών των αεικίνητων…

0 Comments