(67, ΑΚΡΙΣΙΟΣ)

τὸ ζῆν γάρ, ὦ παῖ, παντὸς ἥδιον γέρας·

θανεῖν γὰρ οὐκ ἔξεστι τοῖς αὐτοῖσι δὶς

Το πιο γλυκό προνόμιο, παιδί μου, είναι η ζωή·

γιατί κανένας δεν πεθαίνει δεύτερη φορά.

(77, ΑΛΕΑΔΑΙ)

ἐνταῦθα μέντοι πάντα τἀνθρώπων νοσεῖ,

κακοῖς ὅταν θέλωσιν ἰᾶσθαι κακά

Τότε πάσχουν όλες οι προσπάθειες των ανθρώπων,

όταν θέλουν με κακό να γιατρέψουν το κακό.

***

(201f, ΕΡΙΦΥΛΗ)

πῶς οὖν μάχωμαι θνητὸς ὢν θείᾳ τύχῃ;

ὅπου τὸ δεινόν, ἐλπὶς οὐδὲν ὠφελεῖ

Θνητός εγώ πώς να παλέψω με την θεία τύχη;

Απέναντι στην δύναμη, δεν ωφελούν οι ελπίδες.

***

(298, ΙΟΒΑΤΗΣ)

τὸν Ἀΐδαν γὰρ οὐδὲ

γῆρας οἶδε φιλεῖν

Μήτε κι ο γέρος γνωρίζει

πώς ν’ αγαπήσει τον Άδη.

***

(301, ΙΠΠΟΝΟΥΣ)

πρὸς ταῦτα κρύπτε μηδέν· ὡς ὁ πάνθ’ ὁρῶν

καὶ πάντ’ ἀκούων πάντ’ ἀναπτύσσει χρόνος

Όσο γι’ αυτά λοιπόν μην κρύβεις τίποτα· γιατί ο χρόνος

που όλα τα βλέπει και όλα τ’ ακούει, όλα θα τ’ αποκαλύψει.

(434, ΝΑΥΠΛΙΟΣ)

τῷ γὰρ κακῶς πράσσοντι μυρία μία

νύξ ἐστιν, εὐπαθοῦντα δ’ ἡμέρα φθάνει

Η νύχτα είναι άπειρη για τον δυστυχισμένο,

μα τον ευτυχισμένο η μέρα τον ξαφνιάζει.

***

(591, ΤΗΡΕΥΣ)

ἐν φῦλον ἀνθρώπων, μί’ ἔδειξε πατρὸς

καὶ ματρὸς ἡμᾶς ἁμέρα τοὺς πάντας· οὐδεὶς

ἔξοχος ἄλλος ἔβλαστεν ἄλλου.

βόσκει δὲ τοὺς μὲν μοῖρα δυσαμερίας,

τοὺς δ’ ὄλβος ἡμῶν, τοὺς δὲ δουλείας

ζυγὸν ἔσχεν ἀνάγκας.

(ΧΟΡΟΣ)

Ένα είναι το γένος των ανθρώπων,

μια μέρα του πατέρα και της μάνας

όλους εδώ μάς έφερε· κανένας δεν

γεννήθηκε πιο έξοχος από τον άλλον.

Μόνο που άλλους θρέφει μοίρα δυστυχίας,

κι άλλους από μας η ευτυχία, κι άλλοι

δούλοι εμείναν στης ανάγκης τον ζυγό.

Το αρχαίο κείμενο και η αρίθμηση των αποσπασμάτων ακολουθούν την έκδοση: Sophocles, Fragments, Edited and Translated by Hugh Lloyd Jones, Harvard University Press (Loeb Classical Library), Κέιμπριτζ και Λονδίνο, 2003. Πρβλ. Stefan Radt (ed.), Tragicorum Graecorum Fragmenta, Vol. 4: Sophocles, Editio correctior et addendis aucta, Vandenhoeck & Ruprecht, Γκέτινγκεν, 1999.