Καίτη Παυλή: Βόλτα με το σκύλο μου
Μόλις αρχίζει να σουρουπώνει, βγάζω το σκύλο βόλτα. Το σπίτι δε μας κρατάει μέσα, αν και κρατάει ακόμα έναν ωραίο φωτισμό απ’ τις αντηλιές που μας στέλνουν τα τζάμια των…
Μόλις αρχίζει να σουρουπώνει, βγάζω το σκύλο βόλτα. Το σπίτι δε μας κρατάει μέσα, αν και κρατάει ακόμα έναν ωραίο φωτισμό απ’ τις αντηλιές που μας στέλνουν τα τζάμια των…
Παιδιόθεν με απασχόλησαν ζωηρά οι έννοιες Χρόνος και Καιρός. Ιδίως τέτοιες μέρες που γιορτάζαμε την έλευση του νέου και τραγουδούσαμε περιχαρείς: «Πάει ο παλιός ο Χρόνος, ας γιορτάσουμε παιδιά…». Πότε…
Σιωπηλός, περίκλειστος, υπομονετικός, με τις ελαφρά αγκαθωτές ραβδώσεις του, σχεδόν ατρακτοειδής, αλλά μάλλον φαλλικού σχήματος εν τέλει, ο αγαπημένος μου κάκτος μού δίνει κάθε χρόνο μεγάλες συγκινήσεις με την ανθοφορία…
1 Γ ι α μ ι α ζ ω γ ρ α φ ι ά Διυλίζω τη νύχτα Βαθύ μπλε απλώνω Στις επιφάνειες Το φως να περνά Διαγώνια Με…
Γ ι α τ ο π ο ί η μ α Με πορφυρό της Αγάπης αίμα Θα γράψω το ποίημα αυτό. Ερήμην σου. Με υλικό…
Ι. Θ ά λ α σ σ α Με σιγανοψιθύρισμα Σε διαυγές γαλάζιο Μας άνοιξες τα μάτια Βαθύ κυανοπράσινο Με ιριδισμούς φωτός Σκοτεινά μαβιά του βυθού Μουσικές, στεναγμοί,…