Το έργο τού αυτοκαταστροφικού αυτόχειρος (μετά της γυναικός αυτού) Στέφαν Τσβάιχ, ανεβαίνει στο πολυβραβευμένο Θέατρο Τέχνης ΕΚΑΤΗ με την cult ηγερία Χάριτα Συμεωνίδου, που δίνει μια άλλη διάσταση στον ατομοκεντρικό…
Μία τραγικωμωδία σε δύο πράξεις Το συναίσθημα – και μάλιστα στην μελοδραματική του εκδοχή – είναι εξοβελιστέο από κάθε διανοουμενίστικη απόπειρα λογοτεχνική ή καλλιτεχνικής έκφρασης. Θεωρείται – και είναι…
Παυσίπονος και παυσίλυπος πολιτισμός είναι ο μεταιχμιακός δικός μας, Δυτικός λεγόμενος, με τις βαθιές ελληνορωμαϊκές ρίζες και το χριστιανικό επίχρισμα. Εξουθενωμένοι από τις πολλαπλές αλλοτριωτικές βιομηχανικές επαναστάσεις, αποξενωμένοι από τη…
Πολλαπλά επίπεδα αφήγησης συναρπάζουν τον/την/το θεατή στο BIOS. «Το θέατρο τού μέλλοντος θα είναι διαδραστικό, αλλιώς θα πάψει να υπάρχει», έγραφα προφητικώς πριν πολλά χρόνια και να που επαληθεύτηκα.…
Διακειμενικοί απόηχοι από το έργο τού Μενέλαου Λουντέμη «Οδός αβύσσου αριθμός 0», αλλά και από τη θρησκευτική μας παράδοση (Ψαλμοί, 41,8)… Η ώριμη πλέον και δεινή τεχνίτις τού Λόγου, ναυσιπλόος…
ΈΝΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!!! ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ!!! Σπανίως ανατριχιάζω μέχρι τα κατάβαθα τής ύπαρξής μου βλέποντας το ίδιο θεατρικό έργο για δεύτερη φορά. Ηθογραφικός ρεαλισμός στο απόγειό του, στο απώτατο…
Εικόνες ανατριχιαστικές που μένουν για μέρες στο μυαλό τού θεατή, στοιχειώνουν τα όνειρά του… και έτσι πρέπει. Γιατί μία βασική λειτουργία τού θεάτρου αρχαιόθεν ήταν η διδακτική/παιδευτική/παιδαγωγική. Βεβαίως, ο επιτονισμός…
«… Στους ποιητές άδοξοι που είναι». Παραδείγματος χάριν, Αναστάσιος Δρίβας (1899-1942): πρωτότυπος εικονοπλάστης και μυρωδός [ας μου επιτραπεί ο νεολογισμός]. Διαβάζουμε ένα ποίημά του στη σελίδα 583 αυτής…
Το κλασικό μπαλέτο στέκει στις μέρες μας με μια δόση χιούμορ, με μια υποδόρια ένεση καλόγνωμης ειρωνείας, με μια διακριτική ειρωνεία των μέσων, των τρόπων και των υφών. Οι αισθητικές…
Σπεύδω ευθύς εξαρχής να επισημάνω πως ο αξιοπρόσεκτος, αλλά τα μάλα σεμνός και διακριτικός, τίμιος θεατράνθρωπος και φοβερός καρατερίστας ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ έχει αγνοηθεί επιδεικτικά και συστηματικά από την επίσημη θεατρική…
Το κατ’ οίκον θέατρο (παράπλευρη ωφέλεια της καραντίνας, αλλά όχι μόνον) είναι όπως το food delivery. Μόνο που έχει μακραίωνες ρίζες, χάρη σε εκείνους τους δαιμόνιους μίμους και μιμάδες, παντόμιμους…
Δεν ήταν τελείως χάλια το κακόγουστο, ασεβέστατο, προκλητικότατο, ανοητότατο αυτό θέαμα. Μπορώ να το δω – ως ανεκτικός θεατράνθρωπος και δάσκαλος κριτικής – ακόμα και σαν παρωδία του βλαχομπαρόκ kitsch…
